ارائۀ الگوی موانع اقتصادی توسعۀ گردشگری ورزشی ایران با رویکرد ترکیبی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.

3 استاد مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران .

4 استاد مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22034/jtd.2021.290100.2368
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائۀ الگوی موانع اقتصادی توسعۀ گردشگری ورزشی ایران با رویکرد ترکیبی انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و شیوۀ گردآوری پیمایشی بود. جامعۀ آماری در بخش کیفی را دست‌اندرکاران گردشگری ورزشی در کشور تشکیل می‌دهند. این افراد، به‌صورت هدفمند از نوع معیاری، برای مصاحبه‌های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب شدند (چهارده مصاحبه با چهارده نفر که تا حد اشباع نظری ادامه یافت). جامعۀ آماری بخش کمّی را همان گروه بخش کیفی با تعداد بیشتر تشکیل دادند. از بین 166 نمونۀ پژوهش، 150 پرسش‌نامۀ صحیح تحلیل شد. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر، مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته و پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته بود. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های پژوهش از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمّی استفاده شد. در بخش کیفی پژوهش، مقوله‌ها در قالب 31 کد مفهومی و 5 مقولۀ اصلی استخراج شدند. در بخش کمّی نیز هر 5 مقولۀ اصلی پژوهش (سرمایه‌گذاری، اقتصاد کلان، اقتصاد خرد، حمایتی و تشویقی و هزینه‌ای) از برازش مناسبی برخوردار است. به مدیران مربوطه پیشنهاد می‌شود با ایجاد سیاست‌های خصوصی‌سازی و همچنین کاهش تصدی‌گری دولت در حوزه‌های گردشگری ورزشی زمینۀ لازم برای توسعه و گسترش مسائل اقتصادی در حوزۀ گردشگری ورزشی را فراهم کنند.