بررسی تطبیقی فضاهای عمومی ویژه زنان با فضاهای عمومی شهری در میزان پاسخگویی به نیازهای بانوان نمونه موردی: پارک آب و آتش و بوستان بهشت مادران تهران
نویسندگان
1
2
doi
10.22059/jfaup.2015.56368چکیده
زنان به عنوان نیمی از بهرهبرداران فضاهای عمومی، حق دارند همانند مردان از فضاهای عمومی شهری استفاده کنند. اما از آنجاییکه نوع نیازها، نحوه ادراک محیط و در نتیجه الگوهای رفتاری زنان و مردان در فضاهای عمومی، تفاوتهای معناداری دارند، لذا نادیدهانگاشتن تفاوتها میتواند حضور زنان را در فضاهای عمومی محدود نماید. ایجاد فضاهای ویژهی بانوان با هدف رفع نیازها و کاهش محدودیتهای زنان، یکی از رویکردهای جدید برای تامین رضایت و امنیت بیشتر زنان در فضاهای شهری است. هدف پژوهش، بررسی عملکرد فضاهای عمومی ویژه ی زنان در میزان پاسخگویی به نیازهای زنان در مقایسه با دیگر فضاهای عمومی میباشد. بدین منظور معیارهای فضاهای عمومی موفق برمبنای سازگاری با نیازهای زنان، تدوین و دریک فضای عمومی ویژه بانوان (بهشتمادران) و یک فضای عمومی همهشمول (پارک آب و آتش) با بکارگیری روش تحلیل کیفی (تحلیلمحتوا) و کمّی ( SPSS و Excel ) مورد سنجش قرارگرفتهاند. نتایج نشان میدهد علیرغم نقش منطقهای بوستان بهشت مادران، این بوستان در مقیاس محلی عمل کرده و به فضایی کارکردی جهت فعالیتهای ورزشی با آزادی پوشش، تقلیل یافتهاست. همچنین با محدودبودن وقت زنان در انجام فعالیتهای اختیاری و اجتماعی، تداوم استفاده از فضاهای عمومی ویژه، موجب کاهش زمان حضور زنان در دیگر فضاهای عمومی و کمرنگشدن نقش و حضور آنان در شهر میشود. بهنظرمیرسد فضاهای ویژهی بانوان درپاسخگویی به نیازهای اجتماعی زنان با مشکل مواجه است.