چارچوب توسعۀ گردشگری شهری با رویکرد برندسازی شهر سنندج
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سسندج، ایران.
2 پژوهشگر مقطع دکتری شهرسازی و مدرس، گروه شهرسازی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.
3 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، گروه شهرسازی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
4 استادیار گروه شهرسازی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
doi
10.22034/jtd.2022.314543.2506چکیده
نتیجۀ موفقیت یا شکست توسعۀ گردشگری مقاصد در جهان به تصویر ذهنی گردشگران دربارۀ آنها و چگونگی مدیریت کلان این نگرش بهدست دولت و تصمیمگیرندگان حوزۀ گردشگری بستگی دارد. این وضعیت، از استنباط گردشگران از معنای مکان و ادراک آنان تأثیر میگیرد و از ابتدای مرحلۀ انتخاب مقاصد سفر ملاحظه میشود. یکی از راههای برونرفت از وضعیت کنونی، بهرهگیری از رویکردهای نوین همچون برندسازی در این صنعت است. از برندسازی عناصر عینی و ذهنی از اواخر دهۀ ۱۹۹۰، بهمنزلۀ یکی از زیرشاخههای گردشگری، با هدف تقویت زیرساخت و مقاصد شهری و روستایی استقبال شده است. هدف اصلی در پژوهش حاضر، شناسایی شاخصهای توسعۀ گردشگری و ارائۀ چارچوب توسعۀ شهر سنندج مبتنیبر رویکرد برندسازی است. برای گردآوری دادههای لازم از روش پیمایشی ـ میدانی و بررسی اسنادی استفاده شده است. جامعۀ آماری پژوهش گردشگران بازدیدکننده از جاذبههای گردشگری شهر سنندج و نمونۀ آماری تعداد 380 نفر انتخاب شدهاند. بهمنظور ارزیابی نتایج کمّی حاصل از پرسشنامه از روشهای تحلیل تصمیمگیری چندمعیاره (FTOPSIS) و برای ارزیابی کیفی از روش تحلیل محتوا و نرمافزار مکسکیودا بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش منطبقبر تصویر ذهنی نمونه نشان میدهد که انتخاب آثار ثبتشدۀ ملی و بینمللی، درحکم تنها مقاصد گردشگری سنندج، نمیتواند معیار درستی باشد، بلکه هر عنصر محیطی، اجتماعی، کالبدی، که در اذهان اکثیریت جامعه مقبول است، این امکان را دارد که بهمنزلۀ برند بالقوه مدنظر قرار گیرد. در همین راستا، ضمن ارائۀ چارچوب توسعۀ گردشگری شهر سنندج پیشنهادهایی ارائه میشود.
