پوششهای سبک برای حیاط مرکزی ابنیهی تاریخی ایران؛ نقد وضع موجود و ارائهی الگوهای پیشنهادی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22059/jfaup.2014.55400چکیده
حیاط مرکزی بسیاری از ابنیهی تاریخی کشورمان در حال حاضر بهدلیل اعطای عملکردهای نوین و یا گسترش فضاهای جمعی در حیاط نمونه های باززندهسازی شده، با سقف هایی سبک پوشیده شدهاند که اغلب دارای جزییاتی ضعیف، اجرایی نامناسب و منظری نازیبا هستند و به دلیل عدم امکان برچیده شدن آسان و سریع، جایگاه و مفهوم معماری درونگرا با حیاط های باز مرکزی را از بین برده اند. این مقاله در ابتدا بهشکلی اجمالی سابقهی پوشش های سبک در فضاهای باز و حیاط های مرکزی بناهای کشورمان را معرفی می کند. سپس به بررسی، آسیب شناسی و تحلیل چند نمونهی داخلی و پس از آن به معرفی و بررسی چند نمونهی موفق بین المللی می پردازد. سپس از بین تجارب بررسی شده جنبه های هماهنگ با خصوصیات کالبدی و فرمی ابنیهی تاریخی ما با اضافه نمودن پارامترهایی تکمیل و به نمونه هایی گسترده و متنوعتر تعمیم داده می شوند. این نمونه ها بهصورت الگوهای طراحی پوشش های سبک برای حیاط مرکزی ابنیهی تاریخی ایران در جداول تحلیلی ارائه می شوند. این الگوها توسط تصاویری که معرف طرح کلی ساختاری و هندسی این پوششها میباشند در جداول آمدهاند. پیشنهاداتی که از تحلیل و بررسی نمونه های داخلی بهدست میآیند به الگوهای قابل برپایی و برچیدن پرداخته و پیشنهادات دیگر، الگوهای پوشش های تغییرپذیر را معرفی می کنند.