فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اطفال و نوجوانان به لحاظ سنّی و شخصیتی در برابر وقایع اجتماعی،از جمله انحراف و بزهکاری، آسیب‌پذیرتر از دیگران‌اند. اطفال و نوجوانانی که مرتکب جرم می‌شوند، در واقع، قربانی کوتاهی نهادهای اجتماعیاز جمله خانواده، مدرسه، محلّه و...، در انجام رسالتهای تربیتی و آموزشی خود می‌باشند. اگرچه از نظر حقوقی، این قبیل اطفال و نوجوانان درمقاطع سنّی خاصّی تا اندازه‌ای تابعان حقوق کیفری به شمار می‌روندو بنابراین، به لحاظ ارتکاب جرمشان باید مشمول ضمانت اجراهای کیفری باشند، در این فرایند نیز باید مشمول حمایتهای حقوقی واقع شوند. سیاست افتراقی ناظر بر بزهکاری اطفال در همین چارچوب معنا می‌یابد و توجیه می‌شود.      در این مقاله، سازوکارهای کنونی حقوق کیفری ایران در قبال اطفال بزهکار از یک سو و سازوکارهای کیفری پیش‌بینی‌شده در قالب «لایحة قانون تشکیل دادگاه اطفال و نوجوانان» (یا به تعبیر مجلس شورای اسلامی، لایحة قانونی رسیدگی به جرایم اطفال) از سوی دیگر ‍ـ‌که در صورت تصویب، حقوق کیفری اطفال ایران در آینده را تشکیل می‌دهد ‍ـ مورد بررسی قرار می‌گیرد. همچنین ویژگیهای کنونی و آیندة حقوق کیفری اطفال در ایران تحلیل شده، بر اهمیت افتراقی کردن برخورد قانونگذار نسبت به این دسته از بزهکاران تأکید می‌شود.