تأثیر قارچ بیمارگر Beauveria bassiana بر ترجیح و رفتار سویچینگ کنه شکارگر Phytoseiulus persimilis (Acari: Phytoseiidae)
نویسندگان
1 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22124/iprj.1970.3433چکیده
کنه تارتن دولکه ای، Tetranychus urticae Koch، از جمله مهم ترین آفات گیاهی است که تکیه بیش از حد به سموم شیمیایی به منظور کنترل آن، عوارض جبرانناپذیر زیادی به دنبال داشته است. استفاده از دشمنان طبیعی روش مناسبی جهت کاهش تأثیر نامطلوب روش های قبلی تلقی می شود. در پژوهش حاضر، غلظت کشنده LC50 (107 × 3/1 اسپور/میلیلیتر) از جدایه MZ قارچ بیمارگر Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. روی رفتارهای شکارگری انتخابی و غیرانتخابی، ترجیح تغذیه ای و سویچینگ کنه شکارگر Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot با تغذیه از مراحل مختلف رشدی کنه تارتن دولکه ای (تخم، لارو، پروتونمف، دئوتونمف، بالغ نر و ماده) در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. در آزمون شکارگری غیرانتخابی و در غیاب بیمارگر B. bassiana، بیشترین میزان تغذیه از مرحله تخم طعمه مشاهده شد (57/0 ± 22/15 تخم). با حضور قارچ بیمارگر، بیشترین میزان تغذیه روی لاروهای کنه تارتن دولکه ای ثبت شد (64/0 ± 90/4 لارو). در آزمون شکارگری انتخابی و در نبود بیمارگر، بیشترین میزان تغذیه از مرحله تخم مشاهده شد (56/0 ± 75/14 تخم). در شرایط حضور بیمارگر نیز بیشترین میزان تغذیه از لاروهای طعمه ثبت شد (53/0 ± 90/9 لارو). بیشترین مقدار محاسبه شده شاخص بتای منلی در شرایط عدم حضور قارچ بیمارگر B. bassiana روی مرحله تخم (03/0 ± 89/0) و پس از تیمار مراحل مختلف رشدی طعمه با استفاده از بیمارگر مورد مطالعه، روی مرحله لاروی مشاهده شد (05/0 ± 61/0). رفتار سویچینگ در کنه شکارگر P. persimilis در هر دو شرایط حضور و عدم حضور قارچ بیمارگر مشاهده نشد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر مؤید آن است که در استفاده همزمان دو عامل بیولوژیک باید توجه بیشتری به ارزیابی برهمکنش میان آنها معطوف شود.