تأثیر قارچ بیمارگر Beauveria bassiana بر ترجیح و رفتار سویچینگ کنه شکارگر Phytoseiulus persimilis (Acari: Phytoseiidae)

نویسندگان

1 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

2 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

3 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

4 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

doi
10.22124/iprj.1970.3433
چکیده

کنه­ تارتن دولکه ­ای، Tetranychus urticae Koch، از جمله مهم­ ترین آفات گیاهی است که تکیه­ بیش از حد به سموم شیمیایی به­ منظور کنترل آن، عوارض جبران‌ناپذیر زیادی به­ دنبال داشته است. استفاده از دشمنان طبیعی روش مناسبی جهت کاهش تأثیر نامطلوب روش­ های قبلی تلقی می شود. در پژوهش حاضر، غلظت کشنده­ LC50 (107 × 3/1 اسپور/میلی‌لیتر) از جدایه­ MZ قارچ بیمارگر Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. روی رفتارهای شکارگری انتخابی و غیرانتخابی، ترجیح تغذیه­ ای و سویچینگ کنه­ شکارگر Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot با تغذیه از مراحل مختلف رشدی کنه تارتن دولکه ­ای (تخم، لارو، پروتونمف، دئوتونمف، بالغ نر و ماده) در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. در آزمون شکارگری غیرانتخابی و در غیاب بیمارگر B. bassiana، بیش­ترین میزان تغذیه از مرحله‌ تخم طعمه مشاهده شد (57/0 ± 22/15 تخم). با حضور قارچ بیمارگر، بیش‌ترین میزان تغذیه روی لاروهای کنه‌ تارتن دولکه­ ای ثبت شد (64/0 ± 90/4 لارو). در آزمون شکارگری انتخابی و در نبود بیمارگر، بیش­ترین میزان تغذیه از مرحله­ تخم مشاهده شد (56/0 ± 75/14 تخم). در شرایط حضور بیمارگر نیز بیش‌ترین میزان تغذیه از لاروهای طعمه ثبت شد (53/0 ± 90/9 لارو). بیش­ترین مقدار محاسبه شده شاخص بتای منلی در شرایط عدم حضور قارچ بیمارگر B. bassiana روی مرحله تخم (03/0 ± 89/0) و پس از تیمار مراحل مختلف رشدی طعمه با استفاده از بیمارگر مورد مطالعه، روی مرحله لاروی مشاهده شد (05/0 ± 61/0). رفتار سویچینگ در کنه شکارگر P. persimilis در هر دو شرایط حضور و عدم حضور قارچ بیمارگر مشاهده نشد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر مؤید آن است که در استفاده­‌ هم‌زمان دو عامل بیولوژیک باید توجه بیش‌تری به ارزیابی برهمکنش میان آن­ها معطوف شود.