طراحی مدل توسعهٔ صنعت گردشگری ایران با رویکرد توسعهٔ پایدار

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت دولتی (مدیریت تطبیقی و توسعه)، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، مازندران، ایران.

2 استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، مازندران، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، مازندران، ایران .

4 استاد گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، قزوین، ایران.

doi
10.22034/jtd.2021.288940.2360
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل توسعهٔ صنعت گردشگری ایران با رویکرد توسعهٔ پایدار است.روش: جامعهٔ آماری در پژوهش کیفی شامل خبرگان و متخصصان در سازمان گردشگری و در پژوهش کمّی کارکنان ستادی سازمان‌های گردشگری در تهران و استان مازندران است. روش نمونه‌گیری در بخش مطالعهٔ کیفی هدفمند و در بخش کمّی تصادفی طبقه‌ای است. روش جمع‌آوری اطلاعات در این تحقیق مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای، مرور متون، ادبیات مربوطه و میدانی و ابزار گردآوری اطلاعات به‌شیوهٔ مصاحبه و پرسش‌نامه است. برای انتخاب مصاحبه‌شوندگان از نمونه‌گیری غیراحتمالی هدفمند استفاده شد و طی آن تلاش شد خبرگان، علاوه بر دانش نظری، تجربهٔ عملی نیز داشته باشند. رواسازی مقیاس اندازه‌گیری بر پایهٔ «وابسته به محتوا» و «وابسته به سازه» بررسی و پایایی آن براساس آلفای کرونباخ ارزیابی می‌شود. در این پژوهش، به‌منظور تبیین روابط ساختاری عوامل توسعهٔ صنعت گردشگری ایران با رویکرد توسعهٔ پایدار از تکنیک دیمتل، از آزمون دالالا استفاده شده است.یافته‌ها: نتایج مقاله نشان می‌دهد که براساس تکنیک دالالا مهم‌ترین مؤلفه از دید خبرگان شاخص رقابت‌پذیری است و نیز براساس تکنیک معادلات ساختاری مشخص شد که تمام عوامل‌شناسایی‌شده تأثیر معناداری در توسعهٔ صنعت گردشگری دارند و درنهایت مدل نهایی ارائه شد.