بررسی عوامل مؤثر بر توسعۀ گردشگری درمانی با استفاده از روش پویایی سیستم و ارزیابی نقش آن در رشد اقتصادی با شاخص منفعت به هزینه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت گردشگری، جهاد دانشگاهی، یزد، ایران

3 استاد تمام گروه مهندسی صنایع، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

doi
10.22034/jtd.2020.239904.2084
چکیده

گردشگری ‌درمانی یکی از گونه‌های روبه‌رشد گردشگری در جهان است که منافع فراوانی را برای مقاصد گردشگری به همراه می‌آورد. با توجه به ظرفیت مناسب ایران در زمینۀ پزشکی و وجود جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی در کنار این توانمندی، می‌توان با برنامه‌ریزی مناسب، این کشور را به یکی از مقاصد مهم گردشگری درمانی تبدیل کرد. این مقاله با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر توسعۀ گردشگری درمانی و بررسی تأثیر آن در رشد اقتصادی کشور به نگارش درآمده است. پژوهش از نظر ماهیت توسعه‌ای است و عوامل و متغیرهای مدل بر اساس مطالعات نظری و مصاحبه با خبرگان استخراج شده است. روش به‌کاررفته پویایی سیستم بوده و از نرم‌افزار ونسیم برای شبیه‌سازی در افق ده‌ساله استفاده شده و رفتار متغیرها در قالب سه سناریو بررسی شده است. بر اساس نتایج این پژوهش، توسعۀ گردشگری درمانی تأثیری مثبت در شاخص‌های رشد اقتصادی کشور دارد و با افزایش میزان تخصیص درآمد صنعت گردشگری به گردشگری ‌درمانی، مقدار شاخص منفعت به هزینه افزایش می‌یابد. همچنین، با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در گردشگری ‌درمانی، مقدار شاخص منفعت به هزینه در کوتاه‌مدت، به‌علت افزایش هزینه‌ها، کمی کاهش می‌یابد. ولی با توجه به افزایش شیب نمودار منفعت به هزینه پس از سرمایه‌گذاری، مقدار شاخص منفعت به هزینه در بلندمدت بیشتر خواهد شد. با افزایش ضریب اشتغال، مقدار شاخص منفعت به هزینه افزایش و با کاهش ضریب اشتغال، مقدار شاخص منفعت به هزینه کاهش می‌یابد.