ارائه مدل پارادایمی دو سوتوانی سازمانی در نظام آموزش وپرورش
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان )، اصفهان، ایران
2 . دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان )، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان )، اصفهان، ایران
doi
10.30495/jedu.2023.31143.6244چکیده
مقدمه و هدف: در چند سال اخیر، مفهوم دوسو توانی به طور فزاینده ای زمینه ی تحقیقات بسیاری از محققان شده است. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پارادایمی دوسوتوانی سازمانی در نظام آموزش وپرورش دولتی ایران انجام شد.روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر به روش کیفی و به طور خاص روش نظریه ی داده بنیاد صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش حاضر، متخصصان و کارشناسان نظام آموزش و پرورش و مدیریت آموزشی در ایران بوده است. نمونه گیری پژوهش به صورت هدفمند انجام شد. هم چنین از نمونه گیری نظری برای نمونه گیری از داده ها به منظور رسیدن به اشباع نظری استفاده شده است. تعداد نمونه ها در این پژوهش، 17 نفر بوده است. داده های پژوهش حاضر بر مبنای مصاحبه نیمه ساخت یافته با متخصصان و کارشناسان نظام آموزش و پرورش و مدیریت آموزشی (استادان دانشگاه، مدیران آموزش و پرورش و واحدهای آموزشی وکارشناسان مدیریت آموزشی) جمع آوری شده اند.یافته ها و نتیجه گیری: یافته ها حکایت از آن دارد که عواملی مانند توسعه محیط رقابتی و تحول در مفهوم بالندگی می تواند ناتوانی آموزش وپرورش در پاسخ به تغییرات درونی و بیرونی را جبران و تغییر در تکنولوژی و نوآوری های آموزشی را به همراه داشته باشد بررسی نتایج حاکی از آن است که فقدان انگیزش در حوزه ی نوآوری ، ساختار متمرکز و غیر قابل انعطاف نظام آموزشی، فقدان دسترسی مستقل به منابع انسانی و فناورانه و وجود مدیرانی واقع بین و تحول گرا در سازمان های آموزشی می تواند زمینه وبستر دوسوتوانی را در این نهاد توسعه بخشد. دوسوتوانی سازمانی دارای پیامدهایی از جمله بالندگی سازمانی، ارتقای سطح رضایت سازمانی و توسعه ی پایدار در نظام آموزشی با توجه به نتایج این پژوهش می باشد.
