بررسی اثر صلبیت اتصال بر احتمال خرابی قاب‌های مهاربندی زیپر تحت اثر زلزله‌های دور و نزدیک گسل با رویکرد سطوح مختلف عملکردی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زلزله، مهندسین مشاور آب، خاک، انرژی جنوب، اهواز، ایران

2 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی ، شوشتر، ایران

3 گروه مهندسی عمران، موسسه آموزش عالی جهاددانشگاهی خوزستان، اهواز، ایران

4 گروه مهندسی عمران، موسسه آموزش عالی جهاددانشگاهی خوزستان، اهواز، ایران

5 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران

doi
10.22060/ceej.2021.19475.7185
چکیده

عدم اجرای صحیح جزییات اتصال و در نتیجه تغییر در صلبیت اتصال مورد انتظار می‌تواند سبب شود که توزیع واقعی نیروهای اعضا و در نتیجه رفتار سازه، تفاوت­های قابل‌ملاحظه‌ای با مفروضات طراحی داشته باشد. از این ‌رو تعیین درجه‌ی صلبیت واقعی اتصال یکی از دغدغه‌های بزرگ مهندسین طراح به شمار می‌رود. از طرفی قاب‌های مهاربندی ‌شده زیپـر یکـی از انـواع سیستم‌های مهاربنـدی جدیـد در سازه‌های فـولادی می‌باشند که انتظار می‌رود در صورت طراحی درست پیکربندی زیپر، مشکلات و نقاط ضعف سیستم مهاربندی شورون را برطرف نموده و جایگزین مناسبی برای این نوع سیستم مهاربندی باشد. به کار بردن المان قائم در قاب با بادبند شورون و تبدیل آن به قاب زیپر، باعث بالا رفتن مقاومت، شکل‌پذیری و افزایش جذب انرژی می‌شود. در این تحقیق رفتار لرزه‌ای قاب‌های مهاربندی‌ شده زیپر برای درصد گیرداری مختلف اتصال تیر به ستون تحت اثر 7 زلزله­ی دور و 7 زلزله­ی نزدیک به گسل مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور 2 تیپ قاب فولادی 4 و 8 طبقه با درصد گیرداری‌های 100، 75، 25 و صفر درصد در تحت آنالیز دینامیکی افزاینده قرار گرفته‌اند. نتیجتا منحنی‌های شکنندگی در 4 سطح عملکردی مختلف ترسیم و با یکدیگر مقایسه می‌شوند. نتایج حاصل از تحلیل IDA و منحنی‌های شکنندگی به ‌دست ‌آمده، نشان می­دهد تغییر در درصد گیرداری‌ تحت اثر زلزله‌های نزدیک گسل نسبت به زلزله‌های دور از گسل محسوس‌تر است، به ‌طوری‌ که با کاهش درصد گیرداری و مفصلی کردن اتصالات، درصد فروریزش سازه کاهش پیدا می‌کند. همچنین این احتمال به ارتفاع قاب نیز وابسته است.