تاثیراستدلال اخلاقی بر سبکهای عمومی تصمیمگیری مدیران با میانجیگری اخلاق حرفهای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد گرگان
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.30495/jedu.2023.27762.5560چکیده
مقدمه و هدف: تصمیمگیری از اجزای تفکیک ناپذیر مدیریت به شمار میآید و در تمام اجزاء مدیریت به نحوی جلوهگر است. همچنین مسائل اخلاقی به عنوان اساسیترین دغدغه بشر مطرح شده است. هدف پژوهش حاضر، مطالعه تاثیر استدلال اخلاقی در پیش بینی میزان سبک عمومی تصمیمگیری مدیران؛ با میانجیگری اخلاق حرفهای است. روش شناسی پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی- همبستگی و با روش مدلیابی معادلات ساختاری(SEM) انجام شد. جامعهی آماری پژوهش را کلیهی مدیران مدارس شهر ارومیه سال تحصیلی 1400-1401 به تعداد 212 نفر تشکیل میدادند که از بین آنها با استفاده از جدول کرجسی- مورگان 137 نفر با روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اخلاق حرفهای کادوزیر (2000)، پرسشنامه استدلال اخلاقی معنویپور(1390) و پرسشنامه سبکهای عمومی تصمیمگیری اسکات و بروس (1995) بود. دادههای حاصل با استفاده از روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزارهای 26 SPSS و Smart-PLS تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که استدلال اخلاقی به طور مستقیم بر سبک عمومی تصمیم گیری تاثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین اثر مستقیم اخلاق حرفهای بر روی سبک عمومی تصمیمگیری و استدلال اخلاقی بر اخلاق حرفهای از لحاظ آماری معنادار بود. به علاوه اخلاق حرفهای توانست به عنوان نقش میانجی در رابطه بین استدلال اخلاقی و سبک عمومی تصمیمگیری وارد مدل شود. در نهایت نیز مدل ساختاری پژوهش بعد از اصلاح، برازش مطلوب را با دادههای تجربی پژوهش داشتبحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان بیان کرد که جهت بهبود سبک های مختلف در تصمیم گیری مدیران باید از استلال اخلاقی بالاتر و اخلاق حرفه ای بهتری برخوردار باشند.