مطالعه تجربی تاثیر افزودن الیاف پلیپروپیلن بر خاک تثبیت شده با سیمان و جایگزینی زئولیت
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه صنعتی قم
2 دانش آموخته/ دانشگاه صنعتی قم
3 دانش آموخته/ دانشگاه صنعتی قم
4 عضو هیات علمی گروه مهندسی عمران/ دانشگاه صنعتی قم
doi
10.22060/ceej.2021.19689.7236چکیده
یکی از روشهای رایج و کمهزینه جهت بهبود خصوصیات ژئوتکنیکی خاک ماسهای، تثبیت آن به وسیله مواد افزودنی مانند سیمان است. با توجه به آلودگیهای زیستمحیطی حاصل از تولید و مصرف سیمان، استفاده از آن همچنان در پروژههای عمرانی از ارکان اصلی به حساب میآید. به همین دلیل این پژوهش به دنبال یافتن راهحلی برای کاهش مصرف سیمان است. به منظور بررسی تاثیر الیاف پلیپروپیلن بر مقاومت تکمحوری خاک، مقادیر الیاف پلیپروپیلن، سیمان، زئولیت، نوع خاک ماسهای و همچنین زمان عملآوری مدنظر قرار گرفته و در مجموع تعداد 126 آزمایش مقاومت تکمحوری انجام شده است. به منظور بهسازی این دو نوع خاک از مقادیر 4% وزنی سیمان، مقادیر 0، 0/25، 0/5، 0/75 و 1 درصد الیاف پلیپروپیلن با توزیع تصادفی و مقادیر 0، 10، 30 و 50 درصد جایگزینی زئولیت در زمان عملآوری 7، 14 و 28 روز استفاده شده است. طبق نتایج آزمایش تراکم، با افزودن 0/5 درصد الیاف پلیپروپیلن به ماسه خوب دانهبندی و 1 درصد به ماسه بد دانهبندی، مقدار رطوبت بهینه، افزایش و پس از آن کاهش یافته است. از طرفی با افزایش درصد الیاف پلیپروپیلن، وزن مخصوص خشک هر دو نوع خاک، کاهش یافته است. همچنین طبق نتایج آزمایش مقاومت تکمحوری، درصد بهینه جایگزینی زئولیت و الیاف پلی پروپیلن در طرح بهسازی ماسه خوب دانهبندی به ترتیب 30% و 5/0% و در ماسه بد دانهبندی به ترتیب 10% و 75/0% به دست آمده است. استفاده از مقادیر بهینه زئولیت و الیاف پلیپروپیلن در طرح جایگزینی سیمان، علاوه بر افزایش مقاومت تکمحوری نمونهها، باعث افزایش کرنش گسیختگی آنها نیز شده است.