توسعهٔ یک الگوی نوآوری در گردشگری بهمنزلهٔ صنعتی بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت صنعتی و کارآفرینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی و کارآفرینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی سازمانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22034/jtd.2021.299981.2417چکیده
به مطالعات مربوط به نوآوری در گردشگری، حتی در کشورهای توسعهیافته، بیشتر طی سه سال اخیر توجه شده و توسعهٔ الگوهای نوآوری در این حوزه کمتر مورد توجه بوده است. ازاینرو، توجه به گردشگری و نوآوری در این حوزه، که یکی از استعدادهای ایران برای افزایش درآمدهای ملی است، اهمیت و ضرورت فراوانی دارد. این پژوهش با هدف توسعهٔ یک الگوی نوآوری در صنعت گردشگری انجام شد. جامعهٔ آماری پژوهش را 130 نفر از مدیران شرکتهای فعال و نوپای (استارتاپها) گردشگری تبریز تشکیل دادند. این تحقیق، از نظر هدف، کاربردی و، از منظر روش، توصیفی - اکتشافی است. حجم نمونه، با استفاده از رابطهٔ کوکران، ۹۷ نمونه به دست آمد. با مطالعهٔ ادبیات موضوعی و پیشینهٔ پژوهش، عوامل مؤثر در نوآوری در گردشگری شناسایی و، با نظر خبرگان صنعت و دانشگاه (پنل خبرگان)، مدل مفهومی پژوهش طراحی شد. دادههای گردآوریشده از طریق پرسشنامهٔ محققساخته، بهمنزلهٔ ابزار پژوهش، با روش تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی تجزیهوتحلیل شد. یافتهها نشان داد عوامل سرمایهٔ انسانی، مشارکت، تأمین مالی و فنّاوری اطلاعات در نوآوری در گردشگری اثر معنادار دارند. همچنین، دو متغیر تعدیلگر اندازهٔ شرکت و محیط کلان صنعت، در رابطه بین این عوامل و نوآوری در گردشگری، تأثیر مثبت و منفی داشتند.
