پاسخ لرزهای ساختمانهای بتنآرمه با سیستم دوگانه و پایه جداسازی شده در ساختگاه نزدیک به گسل
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22060/ceej.2021.19781.7257چکیده
در ساختمانهای بتنآرمه بلند مرتبه استفاده از سیستمهای جداساز میتواند منجر به افزایش پاسخ سازه شود که برای کنترل این مسئله افزایش سختی ساختمان با استفاده از سیستمهای باربر جانبی مانند دیوار برشی پیشنهاد میشود. در مطالعه حاضر، به مقایسه پاسخ لرزهای ساختمانهای بتنآرمه دوگانه با پای ثابت و جداسازی شده با جداساز لاستیکی-سربی تحت رکوردهای حوزه نزدیک با استفاده از روش تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی مطابق با ضوابط ویرایش چهارم استاندارد 2800 و آییننامه ASCE/SEI 7-16 پرداخته شده است. به این منظور ساختمانهای بتنآرمه 10، 15 و 20 طبقه که دارای سیستم دوگانه قاب خمشی ویژه همراه با دیوار برشی ویژه بوده و نیز در پلان مشابه و منظم هستند، به عنوان مطالعه موردی انتخاب شدهاند. سازه 20 طبقه به عنوان سازه بلند در این مطالعه در نظر گرفته شده است. نتایج نشان دهنده آن است که پاسخ ساختمانهای جداسازی شده شامل میانگین، میانه و صدکهای 16% و 84% دریفت و شتاب طبقات و همچنین میانگین و بیشینه برش پایه کاهش قابل ملاحظهای نسبت به ساختمان با پای ثابت بر اساس هر دو آییننامه داشته است. نتایج دلالت بر آن دارند که در سازههای جداسازی شده نسبت به سازههای با پای ثابت، بر اساس آییننامه ASCE نسبت به استاندارد 2800، دریفت حداکثر در سازهها 23% کاهش بیشتر و شتاب و برش پایه میانگین 11% کاهش بیشتری نشان داده است. نتایج به دست آمده در این تحقیق میتواند مبنای توسعه ضوابط استاندارد 2800 برای بررسی پاسخ لرزهای ساختمانهای بتنآرمه جداسازی شده واقع شده در ساختگاه نزدیک به گسل باشد.