ارائه مدل به منظور ارتقای تعامل والدین با مدرسه و نقش آن در پیشرفت آموزشی فرزندان: رویکردی آمیخته
نویسندگان
1 دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار دانشگاه علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دانشیار دانشگاه علوم تربیتی وروان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.48310/pma.2024.12481.3667چکیده
مشارکت والدین در تحقیقات پیشین مورد توجه قرار گرفته است، اما شناسایی مؤلفههایی که موجب ارتقاء این رویکرد و پیشرفت تحصیلی فرزندان گردد کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش ارائهی مدل به منظور ارتقای تعامل والدین در راستای پیشرفت تحصیلی فرزندان بود که با راهبرد ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی انجام شد. جامعهی آماری، مدیران مدارس سه دوره تحصیلی ابتدایی، متوسطهی اول و دوم بود و با نمونهگیری خوشهای تعداد 535 نفر از مدیران انتخاب شدند. نمونهگیری بخش کیفی هدفمندوباتکنیک ملاک محور صورت گرفت. ابزار پژوهش بخش کیفی، مصاحبهی باز با مشارکتکنندگان و بررسی اسناد کتابخانهای و مدارک کلیدی آموزش و پرورش و اسناد بالادستی ودربخش کمّی، پرسشنامهی ایجاد شده توسط محقق، بر اساس یافتههای بخش کیفی بود. روایی بخش کیفی، باروش ممیزی توسط داوران و اعتباریابی بخش کیفی باروش کاوش به وسیله مشارکت کنندگان انجام شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی همگرا و واگرا و پایایی به وسیله بارهای عاملی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد.تحلیل دادههای کیفی به روش تحلیل مضمون و تحلیل داده های بخش کمّی با روش تحلیل عامل تأییدی صورت گرفت.نتایج معادلات ساختاری نشان داد،الگوهای اندازهگیری عوامل مؤثر در تعامل از برازش مطلوب برخوردارند و با قرار گرفتن همه این عوامل در مدل اصلی تعامل،مدل مذکور نیز از برازش مطلوب برخوردار بود. بر اساس یافتههای این پژوهش، با بهکارگیری عوامل شناسایی شده در مدل پیشنهادی، تعامل والدین با مدرسه ارتقاء یافته و بنابر دیدگاه مشارکتکنندگان با روابط مستمر والدین پیشرفت تحصیلی دانشآموزان میسّر میگردد.واژگان کلیدی: تعامل، اولیا، مربیان، مدرسه، رویکرد آمیخته