طراحی مدل رابطۀ مسئولیت اجتماعی مقصد و قصد بازدید مجدد در استان گیلان با روش پژوهش ترکیبی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت بازاریابی، گروه مدیریت بازرگانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران؛

3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

4 استادیار، گروه مدیریت، واحد بندر انزلی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر انزلی، ایران.

doi
10.22034/jtd.2021.277197.2299
چکیده

سودآوری مقاصد گردشگری ـ به‌سبب بهره‌مندی از توریست‏های وفاداری که باز می‏گردند ـ باعث شده که گردشگری به‌منزلۀ یکی از بخش‏های پیشرو در اقتصاد جهانی شناخته شود که به‌شدت به منابع طبیعی و فرهنگی وابسته است و باید به‌صورت مسئولانه از آن‌ها بهره‌برداری شود. هدف پژوهش حاضر، کشف ابعاد مسئولیت اجتماعی مقاصد گردشگری استان گیلان از دیدگاه گردشگران و بررسی تأثیر آن‌ها در قصد بازدید مجدد و تأثیر اعتماد به مقصد و رضایت گردشگر درحکم میانجی و شهرت مقصد به‌منزلۀ تعدیلگر در این رابطه است. پژوهش حاضر از نظر روش، از نوع ترکیبی متوالی اکتشافی است. در ابتدا و در مرحلۀ کیفی تحقیق، با روش پژوهش داده‌بنیاد کلاسیک و از طریق مصاحبۀ عمیق با دوازده نفر از گردشگران و کدگذاری با نرم‌افزار مکس.کیو.دی.ای ابعاد مسئولیت اجتماعی مقصد شامل ابعاد اقتصادی، زیست محیطی، فرهنگی، قانونی و اخلاقی به‌دست آمد. سپس به همراه مدل مفهومی، که با مطالعۀ ادبیات داخلی و خارجی طراحی شد، از طریق پرسش‌نامه و با روش نمونه‏گیری غیراحتمالی در دسترس و گلوله برفی و به کمک 236 گردشگر داخلی و با استفاده از مدل‏سازی معادلات ساختاری به روش پی.ال.اس و با استفاده از نرم‌افزار اس.پی.اس.اس آزمون شدند. یافته‏ها نشان می‏دهد مسئولیت اجتماعی مقصد در قصد بازدید مجدد تأثیر مستقیم و معنی‏دار ندارد؛ اما این رابطه به‌صورت غیرمستقیم از طریق اعتماد به مقصد و رضایت گردشگر تأیید شد. شهرت نیز در رابطۀ بین ابعاد زیست‏محیطی، فرهنگی، قانونی با اعتماد به مقصد و همچنین بعد اخلاقی با رضایت گردشگر نقش تعدیلگر دارد.