طراحی الگوی تاب‌آوری در صنعت گردشگری براثر بیماری کووید 19

نویسندگان

1 دکتری مدیریت بازرگانی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، استان مرکزی، ایران.

2 دانشیار مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، استان مرکزی، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت، مؤسسۀ آموزش عالی غیرانتفاعی ـ غیردولتی راه دانش بابل، مازندران، ایران

4 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، مازندران، ایران.

doi
10.22034/jtd.2021.279504.2312
چکیده

این تحقیق با هدف طراحی الگوی تاب‌آوری در صنعت گردشگری در مواجهه با بحران کووید 19 انجام شده است. روش پژوهش کیفی است که از روش نظری داده‌بنیاد استفاده شده است. برای این منظور، با استادان حوزهٔ گردشگری و خبرگان صنعت گردشگری در استان مرکزی مصاحبه شد و، از مصاحبهٔ 11 به بعد، تحلیل داده‌ها به کشف مفاهیم و مقوله‌های جدیدی منجر نشد. با وجود این، برای اطمینان از حصول اشباع نظری، 4 مصاحبۀ دیگر نیز انجام شد و داده‌های مربوط به آن‌ها تحلیل شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها مصاحبهٔ نیمه‌ساختاریافته بود و از نرم‌افزار اطلس تی‌آی برای کدگذاری مصاحبه‌ها استفاده شد. براساس یافته‌های این پژوهش، نوآوری‌ در صنعت گردشگری و دیجیتال‌سازی این صنعت در شیوع بیماری کووید 19 به‌مثابهٔ شرایط علّی در تاب‌آوری صنعت گردشگری تأثیرگذار هستند، عوامل اجتماعی موجود در جامعه و استفاده از تجربیات مدیران خبره در حوزهٔ صنعت گردشگری به‌منزلهٔ عوامل بسترساز، آموزش کارکنان و سیاست‌های انگیزشی و حمایتی به‌منزلهٔ عوامل مداخله‌گر در تاب‌آوری صنعت گردشگری، نقش رسانه‌ها و عوامل فردی در راهبردهای تاب‌آوری در صنعت گردشگری و توسعهٔ اقتصادی به‌منزلهٔ پیامدهای تاب‌آوری در صنعت گردشگری استخراج و شناسایی شدند. در انتهای این مطالعه، توصیه‌هایی مدیریتی برای حل بسیاری از مسائل پدیدآمده در حوزهٔ کسب‌وکار، که ناشی از شرایط فعلی است، اشاره شده است و همچنین دربارهٔ محدودیت‌ها‌‌‌ و دامنهٔ تحقیقات آینده نیز بحث شده است.

کلیدواژه‌ها