الگویی برای مدیریت ریسک‌های بخش تدارکات پروژه‌های بین‌المللی شرکت‌های ایرانی (پروژه‌های موردی سیمان سوریه و سیمان ونزوئلا)

نویسندگان

1 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22060/ceej.2021.19179.7093
چکیده

     وجود محدودیت در بازارهای داخلی و فرصت‌های بالقوه در بازارهای بین‌المللی، باعث شده است که شرکت‌های ایرانی، درصدد جذب این فرصت‌ها باشند. علی‌رغم جذابیت اولیه، پروژه‌های برون‌‌مرزی شامل سطوح بالایی از چالش‌ها و ریسک‌ها می‌باشند که تکمیل موفق این پروژه‌ها را برای پیمانکاران دشوار می‌سازد. از طرفی می‌توان با استفاده از ابزارهای مدیریت ریسک پروژه و با ارزیابی و برنامه‌ریزی مناسب و به ‌موقع، زیآن‌های مالی، زمانی و فنی را کـاهش داده و سـودآوری را در پروژه‌ها افزایش داد. از طرفی بیشتر مشکلات شرکت‌های ایرانی در اجرای پروژه‌های برون‌مرزی، مشابه بوده و می‌توان فهرستی از این چالش‌ها و ریسک‌های محتمـل در این نوع پروژه‌ها را با استفاده از تجارب پروژه‌های پیشین و نظرات متخصصین به دست آورد. از همین رو از آنجا که مدیریت تدارکات یکی از چالش برانگیزترین بخش­ های پروژه­ های بین‌المللی است، در این پژوهش ابتدا با جمع‌آوری نقطه نظرات متخصصین و بررسی دو نمونه­ ی موردی، با استفاده از قواعد دلفی، سعی بر شناسایی عوامل تأثیرگذار در پروژه‌های برون‌مرزی شد. سپس ریسک­ ها بر اساس نوع اثرگذاری آن‌ها بر حوزه تدارکات و بر اساس فازهای پروژه اولویت­ بندی و دسته‌بندی شدند؛ در ادامه نیز به مهم‌ترین ریسک­ ها پاسخ داده شد و در نهایت الگویی جهت پیاده ­سازی مدیریت ریسک برای بخش تدارکات پروژهای بین ­المللی پیشنهاد داده شد. نتایج بیانگر این است که، ریسک­ های مالی بیشترین فراوانی ریسک را به خود اختصاص داده و ریسک­ های موجود در فاز اجرا، بیشترین فراوانی را نسبت به ریسک­ فازهای دیگر پروژه داشته است. همچنین ریسک ­های مستقیم بیشترین تاثیر را در تدارکات پروژه ­های بین­ المللی دارند.