الگویی برای مدیریت ریسکهای بخش تدارکات پروژههای بینالمللی شرکتهای ایرانی (پروژههای موردی سیمان سوریه و سیمان ونزوئلا)
نویسندگان
1 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22060/ceej.2021.19179.7093چکیده
وجود محدودیت در بازارهای داخلی و فرصتهای بالقوه در بازارهای بینالمللی، باعث شده است که شرکتهای ایرانی، درصدد جذب این فرصتها باشند. علیرغم جذابیت اولیه، پروژههای برونمرزی شامل سطوح بالایی از چالشها و ریسکها میباشند که تکمیل موفق این پروژهها را برای پیمانکاران دشوار میسازد. از طرفی میتوان با استفاده از ابزارهای مدیریت ریسک پروژه و با ارزیابی و برنامهریزی مناسب و به موقع، زیآنهای مالی، زمانی و فنی را کـاهش داده و سـودآوری را در پروژهها افزایش داد. از طرفی بیشتر مشکلات شرکتهای ایرانی در اجرای پروژههای برونمرزی، مشابه بوده و میتوان فهرستی از این چالشها و ریسکهای محتمـل در این نوع پروژهها را با استفاده از تجارب پروژههای پیشین و نظرات متخصصین به دست آورد. از همین رو از آنجا که مدیریت تدارکات یکی از چالش برانگیزترین بخش های پروژه های بینالمللی است، در این پژوهش ابتدا با جمعآوری نقطه نظرات متخصصین و بررسی دو نمونه ی موردی، با استفاده از قواعد دلفی، سعی بر شناسایی عوامل تأثیرگذار در پروژههای برونمرزی شد. سپس ریسک ها بر اساس نوع اثرگذاری آنها بر حوزه تدارکات و بر اساس فازهای پروژه اولویت بندی و دستهبندی شدند؛ در ادامه نیز به مهمترین ریسک ها پاسخ داده شد و در نهایت الگویی جهت پیاده سازی مدیریت ریسک برای بخش تدارکات پروژهای بین المللی پیشنهاد داده شد. نتایج بیانگر این است که، ریسک های مالی بیشترین فراوانی ریسک را به خود اختصاص داده و ریسک های موجود در فاز اجرا، بیشترین فراوانی را نسبت به ریسک فازهای دیگر پروژه داشته است. همچنین ریسک های مستقیم بیشترین تاثیر را در تدارکات پروژه های بین المللی دارند.