تأثیرات کرونایی بخش گردشگری در تقاضای اقتصاد کلان ایران
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد گردشگری، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، تهران، ایران
2 مربی رشتهٔ اقتصاد، مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای بازرگانی، تهران، تهران، ایران.
3 مربی گردشگری، معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jtd.2021.276641.2292چکیده
ویروس کووید 19 و بیماری کرونا به جهان اثبات کرد که فجایع همهگیر رخداده در گذشته امکان وقوع در آینده را دارند. لذا، با توجه به عدمامکان پیشگیری قاطع، بایستی تا سرحد امکان تأثیرات منفی آن در جامعه در حوزههای اقتصادی - اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کمتر شود. در غیاب اطلاعات و آمار کافی برای بررسی اثرگذاری کرونا در صنعت گردشگری و تأثیرات اقتصادی آن، میتوان از جداول داده - ستانده و تغییرات میزان ورود گردشگر خارجی استفاده کرد. طی شش ماههٔ ابتدای سال 1399، قریب به 96 درصد کاهش ورود گردشگر در مقایسه با دورهٔ مشابه وجود داشته است که برآوردهای تحقیق نشان میدهد 13/1 درصد کاهش مستقیم، غیرمستقیم و القایی تولید ناخالص داخلی را به همراه خواهد داشت. نتایج نشان میدهد که «خدمات عمدهفروشی و خردهفروشی» و «خدمات پشتیبانی و کمکی حملونقل»، بهدلیل قدرت انتشار بالای یک و حساسیت پراکندگی کمتر از یک، دارای پیوندهای پسین قوی است و «خدمات حملونقل با راهآهن، آبی و هوایی» و همچنین «خدمات دینی و مذهبی»، بهدلیل قدرت انتشار کمتر از یک و حساسیت پراکندگی بیشتر از یک، دارای پیوندهای پیشین قوی هستند.
