بررسی رهیافت های تربیت پسا مدرنیسم در حوزه جنسیت

نویسندگان

1 استادیار گروه معارف اسلامی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی،واحد یادگار امام خمینی(ره)شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری علوم قرآن وحدیث، واحد یادگار امام خمینی(ره)شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

پست مدرنیسم به عنوان یک جنبش فکری عظیم که امروزه نقش جدی‌تری در تربیت ایفا می‌کند، تحلیل‌های‌ متفاوت ‌‌‌و ‌گاه‌‌ متناقضی ‌‌از‌تأثیر ‌جنسیت بر تربیت‌ دارد لذا پاسخ ‌اینکه، تربیت مبرا‌ از عنصر‌جنسیت است، نتایج متفاوتی را رقم می‌زند. تفاوت‌ها گاه به‌ دلیل کم ‌بهاءدادن به تفاوت‌های فطری و‌گاه‌ بواسطه تلقی‌های متفاوت‌ از چیستی‌جنسیت ‌و نقش‌آن در‌عالم خلقت‌است. بر همین‌اساس نوشتار‌حاضر با تکیه به تحلیل جنسیت در رهیافتهای تربیت پسامدرنیسم به عنوان نوآوری پژوهش‌؛‌ریشه شکست و‌ناکارآمدی بسیاری ‌از‌مکاتب ‌را در‌عدم -توجه‌ واقعی ‌به نقش جنسیت در نظامات تربیتی‌ می‌داند. لذا با‌روش ‌توصیفی‌و‌استنتاجی ‌بر‌آن است‌که به واکاوی سویه‌های ‌جنسیتی‌ در ‌مکاتب تربیتی بپردازد. بر اساس ‌یافته‌های پژوهش؛‌ ‌اندیشه‌های ‌پست‌ مدرن‌‌‌ که‌ در ‌مبانی -نظری‌ تناقض‌ ‌و‌در ‌عمل ‌ناکارآمد ‌هستند‌ کوشیده‌اند؛‌قرائت‌های‌جنسیتی‌را در‌حوزه‌تربیت وارد‌کنند واعلام دارند چون تربیت اسلامى معطوف به پرورش روح است، عنصر جنسیت دخالتى در آن ندارد. ولى شواهد بسیارى از احکام فقهى، نشان مى‏دهد که بحث از تفاوت های جنسیتی، فرع بر اعتبار جنسیت است و در هویت فرد تاثیرگذار است و در مراتب عالی انسانی نقش مؤثری دارد و بی اعتبار دانستن آن، نابجاست.