فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در تعاریفی که از گردشگری بیان شده است، مطالعه و شناخت بشر در کانون توجه آن قرار دارد و بیشتر پژوهش‌‏های انسان‏‌شناسان دربارۀ نوع بشر به فرهنگ باز می‏گردد. اگر فرهنگ را هر صورتی از رفتار اکتسابی و غیرغریزی درنظر بگیریم، این مقاله به توصیف و تبیین این رفتار در قلمرو پژوهش در مواجهه با موضوع پژوهش با تمام تأثیرات فرهنگی و اقتصادی می‌‏پردازد. بررسی سیر تغییرات گردشگری در نیم سدۀ اخیر و بازسازی معنایی آن و تغییرات حاصل از رواج گردشگری در حوزه‌‏های ذکرشده، مسئلۀ مهم و ضرورت انجام این پژوهش است که نیازمند پشتوانۀ نظری قوی و مبتنی بر اتخاذ رویکردی پارادایم تفسیرگرایی است که در آن از رویکرد امیک استفاده می‏شود و بدین‏وسیله کمک می‏‌کند تا نحوۀ درک و تفسیر مردم سرزمین موردمطالعه از تأثیرات گردشگری در توسعۀ جامعۀ محلی بررسی شود. پژوهش با روش کیفی انجام شده و از رویکرد مردم‏نگاری به‏منزلۀ روش عملیاتی پژوهش و از رویکرد نظریۀ زمینه‏ای به‌‏منزلۀ روش تحلیل داده‌‏ها استفاده شده است. یافته‏‌ها در قالب هفت مقولۀ عمده و یک مقولۀ هسته، یعنی رویکرد مؤثر به گردشگری پایدار، بیان می‌‏شود. بر اساس این مقوله، حوزه‏‌هایی از گردشگری در قلمرو پژوهش از حالت انبوه خارج شده و در مسیر نیل به وضعیت گردشگری پایدار است.