بررسی چگونگی تأثیر تجربهٔ بازدیدکنندهٔ مسجد جامع عتیق اصفهان بهمثابهٔ موزهٔ معماری ایران در توسعهٔ گردشگری معماری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشکدهٔ علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2 استادیار و عضو هیئتعلمی گروه موزه و گردشگری، دانشکدهٔ پژوهشهای عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jtd.2021.290347.2371چکیده
جاذبههای معماری، بهمثابهٔ ذخایر ارزشمندی از فهم انسان از مکان، متنوع و گوناگون هستند که، با توجه به اقلیم، کارکرد و مواد و مصالح ساختهشده، جذابیتهای فراوانی برای دیدهشدن دارند. فهم تجربۀ ادراکشدهٔ بازدیدکنندگان فرایندی مهم در ادامهٔ حیات جاذبههای معماری بهمنزلهٔ مقصد است. فهم اینکه مکان چگونه در بازدیدکنندگان و تجربههای آنها تأثیر میگذارد بسیار ارزنده است؛ چراکه گردشگران و بازدیدکنندگان، با تحلیل تجربۀ خود، داوران نهایی قضاوت دیدار هستند. هدف تحقیق حاضر بررسی چگونگی تأثیر تجربهٔ بازدیدکننده در مسجد جامع عتیق اصفهان بهمثابهٔ موزهٔ معماری اسلامی - ایرانی در توسعهٔ گردشگری معماری و همچنین شناسایی عوامل مؤثر در تجربه است. روش تحقیق از نوع توصیفی - تحلیلی است که به روش پیمایشی انجام شده است. جامعهٔ آماری این تحقیق بازدیدکنندگان مسجد جامع عتیق اصفهان هستند. برای تعیین تعداد نمونهٔ تحقیق، تعداد 217 نفر به روش تصادفی ساده و براساس جدول مورگان به دست آمد. جمعآوری اطلاعات بهوسیلهٔ پرسشنامه انجام و پایایی ابزار تحقیق با کسب آلفای 842/0 تأیید شد. بهمنظور تحلیل دادهها، از آزمون همبستگی اسپیرمن، رگرسیون و تحلیل عاملی در محیط نرمافزار SPSS استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی و رگرسیون نشان میدهد بین تجربهٔ بازدیدکنندگان مسجد جامع عتیق و توسعهٔ گردشگری معماری رابطهٔ مثبت و معناداری وجود دارد و متغیر تجربهٔ بازدیدکننده توسعهٔ گردشگری معماری را پیشبینی میکند. همچنین، با استفاده از آزمون تحلیل عاملی، هشت عامل بهمنزلهٔ عوامل اثرگذار در تجربهٔ بازدیدکننده و توسعهٔ گردشگری معماری شناسایی شدند.