اثر تجربة گردشگری بر فرایند تصمیمگیری سرمایهگذاران (مطالعة موردی امتیازدهی سرمایهگذاران حوزة کارآفرینی در ایران به شاخصهای طرحها)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده علوم گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران؛
2 دانشجوی دکتری اقتصاد گردشگری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران
3 استادیار دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران؛
4 عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم توسعه، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران؛
doi
10.22034/jtd.2021.250952.2142چکیده
در این پژوهش، امکان اثرگذاری جذابیت گردشگری یک منطقه در جذب سرمایة سرمایهگذاران، حتی در طرحهای غیرمرتبط با گردشگری بررسی شد. برای این منظور، فرایند تصمیمگیری سرمایهگذاران و مشخصاً سرمایهگذاران حوزة کارآفرینی ایران بهمنزلة جامعة مطالعهشده سنجش شد. در این راستا، برای بررسی طرح سرمایهگذاری (تولید روغن ماهی ـ امگا3)، به کارشناسان و مدیران سرمایهگذاری خطرپذیر پرسشنامهای داده شد که در بخش اول، از مشخصات پاسخدهندگان و منطقهای که در آن سابقهٔ بازدید و تمایل به سفر مجدد به آن را داشتهاند (تجربهٔ گردشگری) پرسش شد. سپس بهصورت رندوم، یکبار مشخصات طرح امگا3 جانماییشده در منطقهای که فرد دارای تجربة گردشگری بود (با استفاده از پایپینگ پرسشنامهٔ الکترونیکی) و یکبار مشخصات همان طرح واقع در منطقهٔ خنثی به پاسخدهندگان داده شد و شاخصهای ارزیابی مرتبط با تصمیمگیری در غربالگری طرحها (شامل امتیاز به شاخصهای مختلف طرح) از ایشان سؤال شد. بررسیهای آماری نشان داد افراد با اختلاف معناداری طرح جانماییشده در منطقهای را که به نظرشان به لحاظ گردشگری جذاب بوده برای سرمایهگذاری نیز جذابتر تشخیص دادهاند؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت که درصورتی که منطقهای درحکم مقصد گردشگری تجربهای مثبت در ذهن گردشگران (که در میان آنان تصمیمسازان سرمایهگذاری نیز وجود دارند) برجای گذارد، این امکان وجود دارد که این اثر موجب افزایش شانس جذب سرمایهگذاری بیشتر و توسعة آن منطقه شود.
