طراحی الگوی برندسازی آموزشی با رویکرد ترکیبی (مورد مطالعه:آموزشگاه های فنی و حرفه ای شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی،گروه مدیریت و بازرگانی ،واحد تهران جنوب،دانشگاه آزاد اسلامی
2 دکتری مدیریت بازرگانی ، عضو هیات علمی گروه مدیریت و بازرگانی ،واحد تهران جنوب،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران
3 دکتری مدیریت بازرگانی ، عضو هیات علمی گروه مدیریت و بازرگانی ،واحد تهران جنوب،دانشگاه آزاد اسلامی
4 استادیار گروه آمار، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
doi
10.30495/jedu.2023.26636.5323چکیده
مقدمه و هدف: توجه به آموزشهای فنی و حرفهای و اصلاح آن به عنوان ابزاری کارآمد، برای تربیت و افزایش کارایی و بهره وری نیروی انسانی به منظور زمینه سازی برای اصلاحات اقتصادی، باید از اولویتهای نخست اصلاح نظام آموزشی کشور باشد. هدف اصلی این پژوهش طراحی الگوی برندسازی آموزشی در آموزشگاه های فنی و حرفه ای شهر تهران بود.روش شناسی پژوهش: این پژوهش از دید روش ترکیبی (کیفی و کمی)، از منظر هدف کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری اطلاعات، پیمایشی بود و در دو مرحله انجام شد. در مرحله کیفی با 13 نفر از خبرگان آموزش که عمدتاً مدیران و معاونین مؤسسات آموزشی و اساتید خبره بودند، مصاحبههای عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت که حجم نمونه بر اساس نمونه گیری هدفمند نظری و رسیدن به اشباع نظری تعیین شد. از مدل تحلیل داده بنیاد برای تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: مولفه ها در 15 مقوله اصلی و 25 مقوله فرعی و در 6 مولفه کلی شرایط علی،پدیده محوری، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر، راهبردها و پیامدها دسته بندی گردید. در مرحله دوم پژوهش پرسشنامه محقق ساخته توزیع گردید و برای تعیین میزان اهمیت نسبی متغیرهای الگو و تحلیل نتایج از روشهای تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و آزمون فریدمن استفاده شد.بحث و نتیجه گیری: رتبهبندی صورت گرفته در این پژوهش از عوامل مؤثر بر برندسازی آموزشی نشان میدهد راهبردها که شامل ارتباطات پایدار و بازاریابی رابطه مند،نوآوری تحول آفرین و بازاریابی رابطه ای است از بیشترین اهمیت برخوردار هست و عامل محیطی کلان دربرگیرند رشد فرهنگی جامعه و اعتبار بینالمللی مدارک فنی و حرفهای کمترین اهمیت را دارد.
