ارزیابی یک روش کچرز اصلاح‌شده جهت استخراج دیازینون و ادیفن‏فوس از دو خاک‏ مختلف شالیزارهای برنج با استفاده از HPLC-UV

نویسندگان

1 گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 گروه گیاه‌پزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 گروه خاکشناسی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22124/iprj.2017.2267
چکیده

در این پژوهش، کارایی استخراج دیازینون و ادیفن‌فوس از دو خاک شالیزار با درصدهای ماده آلی متفاوت توسط یک روش کچرز اصلاح‌شده بررسی شد. روش‌ها شامل استخراج 10 گرم خاک با استونیتریل بدون افزودن و همراه با افزودن آب به نمونه‌ها، استخراج 5 گرم خاک با استونیتریل همراه با افزودن آب به نمونه‌ها و استخراج 5 گرم خاک با اتیل استات همراه با افزودن آب به نمونه‌ها بودند. خالص‌سازی به کمک روش استخراج فاز جامد پخش شونده انجام شد. اندازه‌گیری کمی آفت‌کش‌ها با استفاده از کروماتوگرافی مایع و آشکارساز فرابنفش/مرئی صورت گرفت. بر اساس نتایج، درصد ماده آلی خاک تأثیر معنی‌داری بر کارایی استخراج دو آفت‌کش داشت. عواملی همچون کاهش حجم نمونه و افزودن آب به آن پیش از استخراج و استفاده از اتیل ‏استات به‌عنوان حلال تأثیر معنی‌داری در افزایش کارایی استخراج داشتند. بهترین درصدهای بازیابی (70 تا 110 درصد) و انحراف معیار نسبی (کمتر از 20 درصد) با استفاده از استخراج 5 گرم خاک توسط اتیل استات به همراه افزودن آب به نمونه‌ها به ‏دست آمد. نتایج کالیبراسیون حاکی از خطی بودن این روش در محدوده غلظت‌های 5/0 تا 10 میکروگرم بر گرم بود. حساسیت مناسب روش برای دو آفت‌کش در دو خاک با توجه به مقادیر حد تشخیص و کمی شدن تخمینی (07/0 تا 54/0 میکروگرم بر گرم) تأیید شد.