تعیین الگوی بهینه بار لغزش میراگرهای اصطکاکی پال با احتساب اندرکنش خاک و سازه
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران .
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران .
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران .
doi
10.22060/ceej.2021.19102.7068چکیده
در طراحیهای مهندسی، تحلیل سازهها عموما با فرض بستر صلب انجام میشود. در حالی که وارد کردن اثر انعطافپذیری بستر سازه در پاسخ و خصوصیات دینامیکی سازهها حائز اهمیت است. معرفی راهکارهای مختلف برای کاهش پاسخ سازه در برابر نیروهای دینامیکی یکی دیگر از مسائل مهم در طراحیهای مهندسی است که در این مقاله از سیستم غیرفعال میراگر اصطکاکی پال استفاده شده است. در تحقیقاتی که تاکنون صورت گرفته روشهای بهینهسازی گوناگونی برای طراحی بهینه میراگرهای اصطکاکی استفاده شده است ولی در اکثر این روشها برای میراگرهای اصطکاکی اثر اندرکنش خاک-سازه لحاظ نشده است در حالی که در هنگام زلزله اثرات متقابل خاک و سازه حائز اهمیت میباشد. از اهداف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر اندرکنش خاک-سازه بر بهینهسازی میراگرهای اصطکاکی میباشد. نیروها و تغییر مکانهای واقعی یک سازه تحت اثر حرکتهای لرزهای سطح آزاد را میتوان با لحاظ کردن اثرات اندرکنش تعیین نمود. در این راستا در این مقاله قابهای دو بعدی 4، 8 و 12 طبقه مجهز به میراگر در نرمافزار تحلیل غیرخطی سازهها به روش تاریخچه زمانی غیرخطی یکبار با در نظر گرفتن اثر اندرکنش و با معرفی سه الگوی مختلف بارگذاری جانبی و بار دیگر بدون اثر آن مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان میدهد در نظر گرفتن این موضوع با لحاظ الگوی بار لغزش مثلثی تجمعی در عمده موارد سبب افزایش اتلاف انرژی ورودی زلزله توسط این نوع میراگرها گردیده است. همچنین بسته به نوع الگوی بار، رکورد اعمالی و ارتفاع سازه، کاهش هم مشاهده شده است که در بخش نتایج بدان اشاره گردیده است.