آسیب شناسی نظام آموزش های کوتاه مدت گردشگری ایران از رویکرد ذی نفعان
نویسندگان
1 استادیار گروه گردشگری، دانشکدۀ پژوهشهای عالی هنر و گردشگری، دانشگاه هنر اصفهان. ایران؛
2 دانشجوی دکترای مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران؛
3 دکتری مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 کارشناس ارشد مدیریت گردشگری گرایش بازاریابی.دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران؛
5 کارشناسی ارشد مدیریت گردشگری گرایش بازاریابی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
doi
10.22034/jtd.2020.237797.2070چکیده
نظام آموزشهای کوتاهمدت گردشگری کشور ـ که متولی آن معاونت گردشگریِ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی است ـ اصلیترین برنامة توسعة منابع انسانی ماهر و حرفهای در این صنعت است. هدف از پژوهش حاضر، آسیبشناسی این نظام و شناسایی مشکلات آن از دیدگاه شبکه ذینفعان آموزش گردشگری است. برای انجام این پژوهش، با 35 نفر از نمایندگان گروههای گوناگون ذینفع، که به روش قضاوتی و گلولهبرفی انتخاب شده بودند، مصاحبه شد. دادههای گردآوریشده بعد از مکتوبشدن با استفاده از روش تحلیل مضمون بررسی شدند. براساس تحلیل مصاحبهها از 105 کد اولیة شناساییشده، 24 مضمون پایه شکل گرفت که آنها نیز بهنوبة خود ذیل 7 مضمون سازماندهنده یا عمده تحت عناوین ذیل دستهبندی شدند: الف) مشکلات ساختاری؛ ب) ضعفهای مدیریتی؛ پ) چالشهای گزینش؛ ت) کمبودهای محتوایی؛ ث) معضلات سنجش؛ ج) نارساییهای آموزشی و چ) کاستیهای ارزیابی و نظارت. این مطالعه به پژوهشگران، سیاستگذاران و برنامهریزان نظام آموزش گردشگری کمک میکند تا از نظام فعلی آموزشهای کوتاهمدت گردشگری در کشور شناخت بهتری پیدا کنند و با رفع مشکلات موجود، زمینه را برای توسعة همهجانبه، یکپارچه و متعادل صنعت گردشگری، رشد اقتصادی و اشتغال پایدار فراهم کنند.
