طراحی الگوی توسعۀ پایدار گردشگری کشاورزی مبتنی بر مؤلفه‌های سازمانی مورد مطالعه: استان‌های حاشیۀ دریای خزر

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی مؤسسۀ تحقیقات اصلاح و تهیۀ نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

2 عضو هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 عضو هیئت علمی دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

4 عضو هیئت علمی دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22034/jtd.2020.208030.1874
چکیده

هدف اصلی این مطالعه تبیین مؤلفه‌های سازمانی توسعۀ پایدار گردشگری کشاورزی در استان‌های حاشیۀ دریای خزر است. جامعۀ آماری این پژوهش را کلیۀ کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی استان‌های گیلان، مازندران و گلستان تشکیل دادند (288(N=. به‌منظور جمع‌آوری‌ داده‌ها از ‌پرسش‌نامه‌ استفاده شد. تحلیل ‌داده‌ها با استفاده ‌از روش ‌مدل‌سازی ‌معادلات ‌ساختاری ‌با ‌بهره‌گیری از ‌نرم‌افزار لیزرل (LISREL) ‌نسخۀ 8.5 ‌و نرم‌افزار اِس‌پی‌اِس‌اِس (SPSS) نسخۀ 22 انجام شد. ‌نتایج این مطالعه تأثیر مثبت و معنی‌دار بین مؤلفه‌های سازمانی استخراج‌شده از مبانی نظری تحقیق را در توسعۀ پایدار گردشگری کشاورزی به‌منزلۀ یکی از مصادیق کشاورزی چندکارکردی تأیید می‌کند. براساس نتایج این پژوهش، اتخاذ رویکردی کارآفرینانه به‌منظور خلق و ایجاد ارزش‌های جدید برای ذی‌نفعان بخش کشاورزی، تغییر راهبرد سازمانی از کشاورزی تک‌کارکردی به کشاورزی چندکارکردی، تقویت پیوندها و ارتباطات سازمانی با کلیۀ نهادهای درگیر در فرایند توسعۀ انواع بروندهای غیرکالایی کشاورزی و آموزش و توسعۀ دانش و مهارت منابع انسانی (شامل کارشناسان و بهره‌برداران) در زمینۀ چگونگی راه‌اندازی کسب‌وکارهای جدید و بروندادهای غیرکالایی کشاورزی الزام مهمی برای حرکت به‌سوی اجرایی‌کردن گردشگری کشاورزی به‌شمار می‌رود.