بررسی رفتار لرزهای اتصالات بال سوراخ شده تیر با آرایش مایل سوراخها
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران سازه، زلزله و ژئوتکنیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران .
3 گروه مهندسی عمران سازه، زلزله و ژئوتکنیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2021.18755.6955چکیده
اتصالات گیردار جوشی تقویت نشده در زلزله 1994 نورتریج در ناحیه جوشهای نفوذی بال تیر به ستون دچار شکست ترد و زودرس شدند، محققان به منظور بهبود رفتار لرزهای اتصالات صلب، اتصالات با مقطع کاهش یافته تیر را پیشنهاد دادند. شکست ترد جوش نفوذی و کمانش پیچشی جانبی بال تیر در محل تشکیل مفصل پلاستیک در اتصالات کاهش یافته بال تیر، سبب شد تا شکلهای اصلاح شده از این نوع اتصالات پیشنهاد گردند. از شکلهای نوین این نوع اتصالات میتوان به اتصالات سوراخکاری شده بال تیر با ردیفهای سوراخکاری موازی اشاره کرد. در این مطالعه، به منظور بهبود عملکرد اتصالات با ردیفهای سوراخکاری موازی بال تیر، از آرایشهای سوراخکاری مایل بال تیر نسبت به محور تیر همراه با تغییر قطر سوراخها استفاده شد. بررسیها نشان داد که در آرایش سوراخکاری مایل، مقدار دوران پلاستیک مقطع در این نوع اتصال 0/059 رادیان است که 7/3 درصد بیشتر از دوران پلاستیک اتصال برش دایرهای بال تیر میباشد. همچنین در مناسبترین نمونه آرایش سوراخکاری مایل، شاخص کرنش پلاستیک معادل مرکز و گوشه خط جوش نفوذی به ترتیب تا92/3 و87/7 درصد نسبت به اتصال برش دایرهای بال تیر، کاهش یافته است. شاخص میسز مرکز و گوشه خط جوش نفوذی اتصال سوراخکاری مایل به ترتیب تا45/5 و 39/9 درصد نسبت به اتصال برش دایرهای بال تیر، کاهش یافته است که نمایانگر عملکرد مناسبتر و حساسیت کمتر این نوع اتصال در مقابل شکست ترد جوش نفوذی اتصال تیر به ستون در مقایسه با اتصال برش دایرهای بال تیر و اتصالات با آرایش سوراخکاری موازی میباشد.