ساختار تراژیک در تراژدی و دیدگاه فریدریش شیلر دربارۀ آن با استناد به ژاندارک
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات آلمانی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jor.2015.57082چکیده
پژوهش حاضر به بررسی تحلیلی هنر تراژیک در تراژدی اصیل در ادبیات قرن هجدهم آلمان میپردازد. دلایل درخشش تراژدی در کنار دیگر انواع ادبی ادبیات نمایشی، ساختار و محتوای تراژیک آن است. این بحث بر اشارات ارزندة ارسطو در کتاب فن نویسندگی استوار است و شالودة تفکر تراژدینویسان بزرگی مانند لسینگ و فریدریش شیلر نیز برگرفته از همین نکات است. در این پژوهش، نمایشنامة مشهور ژاندارک اثر شیلر مطالعه میشود تا ساختار و هنر تراژیک از نظر او بهطور ملموس و با مثال نشان داده شود. هدف اصلی این پژوهش، معرفی دیدگاههای متفاوت نویسندگان آلمانی بهخصوص شیلر درمورد هنر تراژیک و آشنایی با ویژگیهای یک تراژدی واقعی از نظر ارسطوست تا به کمک این یافتهها بتوان یک تراژدی واقعی را بهدرستی تحلیل و تفسیر کرد. تمرکز این مقاله، بر جهانبینی شیلر درمورد ماهیت جسمی و معنوی انسان و نظر او دربارۀ هنر تراژیک است که برای آن، دو شرط اساسی، یعنی ترسیم پیروی انسان از غرایز نفسانی و مقاومت اخلاقی او دربرابر آنها قائل است.