فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از عوامل ایجاد ترک‌های زود هنگام در روسازی‌های بتنی، جمع شدگی خمیری می‌باشد. این جمع شدگی پس از تعادل نرخ آب انداختگی و تبخیر و تشکیل فشارهای مویینگی منفی در سطح روسازی اتفاق می‌افتد. شرایط محیطی مختلف باعث تغییر در نرخ تبخیر شده و در نتیجه زمان تعادل و به دنبال آن شدت ترک خوردگی را نیز دست خوش تغییر می‌کند. در این تحقیق، با استفاده از روش استاندارد ASTM C 1579، به بررسی ارتباط بین زمان تعادل آب انداختگی و تبخیر و مساحت ترک خوردگی در بتن در 27 شرایط محیطی مختلف، شامل ترکیبی از سه دمای محیط، سه سرعت جریان باد و سه رطوبت نسبی هوا، با استفاده از سیستم تصویربرداری پیوسته و تحلیل تصاویر دیجیتال پرداخته می‌شود. نتایج تحلیل آماری داده‌ها نشان داد که بین زمان تعادل و مساحت خوردگی، ارتباط معناداری وجود دارد. با کاهش زمان تعادل به مقدار 69 دقیقه، مساحت ترک خوردگی به بیش از 4 برابر افزایش یافت. دیده شده که ترکیب هر سه عامل محیطی تاثیر بیشتری نسبت به بحرانی بودن تنها یک عامل، بر شدت ترک خوردگی دارد. همچنین رطوبت نسبی هوا بیشترین اثر را بر زمان تعادل و  شدت ترک خوردگی داشته، و اثر دمای محیطی و سرعت جریان باد نزدیک به هم می‌باشد. با توجه به نتایج، بیان شد که زمان تعادل می‌تواند به عنوان معیاری مناسب جهت بررسی اثر شرایط محیطی مختلف بر شدت ترک خوردگی خمیری در روسازی‌های بتنی، مورد استفاده قرار گیرد.