طراحی مدلی برای خطمشیگذاری تبلیغات گردشگری در سطح کلان: رویکردی آمیخته (وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی جمهوری اسلامی ایران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استاد مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش تصمیمگیری و خطمشیگذاری عمومی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.ایران
4 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکدۀه دانشگاه پیام نور البرز، واحد کرج
5 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و علوم مالی، دانشگاه خاتم، تهران.ایران
doi
10.22034/jtd.2020.222792.1981چکیده
از مهمترین چالشهای کنونی مدیران تصمیمگیری و سیاستگذاری در زمینۀ تبلیغات است. حوزۀ خطمشیگذاری، با توجه به اینکه تصمیمات بیشتر خطمشیگذاران را تحت تأثیر قرار میدهد، بسیار حائز اهمیت است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر ارائۀ مدلی از خطمشیگذاری تبلیغات گردشگری با تأکید بر نقش سازمانهای دولتی است. مورد مطالعۀ این پژوهش وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی جمهوری اسلامی ایران و رویکرد پژوهش آمیخته است. در بخش کیفی، از راهبرد دادهبنیاد استفاده شده است. در بخش کمّی، از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری بهوسیلۀ نرمافزار Smart–PLS برای تجزیهوتحلیل دادهها استفاده شده است. درنهایت، خطمشیگذاری تبلیغات، در سطح کلان، براساس مفاهیم بهدستآمده در هفت بُعدِ هدفگذاری، منابع و ابزارها، عوامل اداری، بازیگران اجرای خطمشی، شرایط محیطی، شخصیت مجریان و مهارتهای مجریان دستهبندی شد. یافتههای حاصل از بخش کمّی پژوهش بهوسیلۀ آزمون GOF بهدست آمد که مدل استخراجی را تأیید میکند.