ارزیابی لرزهای سه نسل از پلهای شهر اصفهان با استفاده از منحنیهای شکنندگی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
2 دانشگاه آزاد خمینی شهر، دانشکده مکانیک و عمران
doi
10.22060/ceej.2021.18847.6980چکیده
پلهای بزرگراهی بخش عمدهای از شبکه حمل و نقل را به خود اختصاص داده و بخش قابل توجهی از اقتصاد ملی یک کشور را تشکیل میدهند. علی رغم وجود مطالعات متعدد در خصوص بررسی لرزهای و شکنندگی آنها، تحقیقات بسیار اندکی به صورت جامع به همه ابعاد آنها پرداختهاند. در این راستا، هدف این مطالعه در نظر گرفتن جزئیات منحصر به فرد دوره طراحی این پلها در شهر اصفهان میباشد. بدین منظور پلهای 50 سال گذشته شهر اصفهان از طریق منحنیهای شکنندگی مورد بررسی قرار گرفت. در نظر گرفتن عدم قطعیتها و تحولات در بارگذاری از مهمترین بررسیهای صورت گرفته از طریق روش تحلیل غیرخطی تاریخچه زمانی در این پژوهش میباشد. زلزلههای 1971 سان فرناندو و 1989 لوماپریتا تحولات اساسی در فلسفه طراحی پلها ایجاد نمودند. بنابراین بررسی سه پل مورد مطالعه که در سه دوره قبل از زلزله سان فرناندو، بعد از آن و بعد از زلزله لوماپریتا طراحی و ساخته شدهاند صورت گرفته است. نتایج این مطالعه نشان داد که با توجه به پیشرفتهای چشمگیر در آیین نامههای مختلف لرزهای، احتمال خرابی پلها در دورههای مختلف، تحت تاثیر شدتهای مختلف زلزله محتمل است. همچنین بر اساس نتایج این پژوهش، شکست ستون به عنوان تنها معیار گسیختگی پل نمیباشد و مشارکت مؤلفههای مختلف یک پل در ارزیابی لرزهای احتمالاتی آن پل منجر به شکنندگی بیشتر خواهد شد. بنابراین به منظور ارزیابی لرزهای احتمالاتی صحیح، علاوه بر ستون، مشارکت تمام اعضای پل باید لحاظ گردد.