فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خشک کردن بیولوژیکی یکی از روش‌های پیش پردازش پسماند جهت کاهش رطوبت آن می‌باشد. پسماند شهری در کشورهای در حال توسعه به ویژه ایران به علت تفکیک از مبدا پسماند خشک و حجم بالای پسماند آلی دارای رطوبت بالا می­باشد. رطوبت بالای پسماند شهری موجب مشکل شدن مدیریت این نوع پسماند، کاهش ارزش حرارتی، تولید شیرابه و سخت کردن روش‌های دفع و بازیافت می‌گردد. خشک شدن بیولوژیکی یک فرآیند خودکار حرارتی است که در آن میزان خشک شدن با گرمای بیولوژیکی آزاد شده در هنگام تجزیه مواد آلی در محل افزایش می‌یابد و موجب کاهش رطوبت ضمن حفظ کالری می‌شود. بنابراین، این روش می‌تواند به عنوان روش پیش پردازش پسماند آلی جهت تولید حرارت و تبدیل آن به ماده سوختنی با ارزش حرارتی بالا مورد استفاده قرار گیرد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر هوادهی در کاهش رطوبت پسماند غذایی به روش خشک کردن بیولوژیکی پسماند آلی فسادپذیر می‌باشد. از این رو، یک سیستم نوین خشک کردن بیولوژیکی در مقیاس پایلوت برای پردازش پسماند جامد شهری طراحی شد. همچنین عوامل مهم و تاثیرگذار روی خشک کردن بیولوژیکی شامل میزان اختلاط، رطوبت، اندازه ذرات، زمان هوادهی، مقدار هوادهی و عامل حجیم مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت، عملکرد پایلوت روی پسماند غذایی فسادپذیر تهیه شده از سلف سرویس مرکزی پردیس اصلی دانشگاه شهید بهشتی با دو نرخ هوادهی ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که وزن، حجم و رطوبت پسماند کاهش قابل توجهی یافته و مقدار PH شیرابه پسماند در 8/35 تثبیت یافت. همچنین رطوبت به میزان زیادی کاهش به صورتی که در پایان دوره مرحله اول برابر با 25/10و مرحله دوم برابر با 21/80 باقی مانده است و جامدات فرار افزایش یافته است. وزن نهایی پسماند برابر با 6/86 کیلوگرم رسید و در نتیجه هوادهی در کاهش رطوبت پسماند غذایی فسادپذیر به روش خشک کردن بیولوژیکی یک روش پایدار برای کاهش رطوبت پسماند می‌باشد.