مقایسۀ اضطراب امتحان، انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزانِ پسر پایۀ دوازدهم بر اساس شرکت آنان در آزمونهای آموزشگاههای خصوصی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فلسفۀ تعلیم و تربیت، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4 کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفۀ آموزش و پرورش، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.30495/jedu.2022.26885.5376چکیده
مقدمه و هدف: این پژوهش با هدف مقایسۀ اضطراب امتحان، انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزانِ پسر پایۀ دوازدهم بر اساس شرکت آنان در آزمونهای آموزشگاههای خصوصی انجام شد. روششناسی پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع علّی-مقایسهای و روش نمونهگیری بهصورت نمونهگیری در دسترس بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان پسر پایۀ دوازدهم رشته ریاضی-فیزیک شهر مرودشت بود که در سال تحصیلی 1398-1397 مشغول به تحصیل بودند. نمونۀ آماری شامل 67 دانشآموز شرکتکننده در آزمونها و 34 دانشآموز غیرشرکتکننده در آزمونها بودند که از بین دو مدرسه به صورت در دسترس انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. جمعآوری دادهها بر اساس سه پرسشنامۀ خودکارآمدی تحصیلی (ASEQ)، اضطراب امتحان (TAI) و انگیزش پیشرفت (AMT) صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از دو دسته آزمونهای توصیفی و استنباطی استفاده شد. از آزمون t استودنت (با واریانسهای ادغامشده و یا مجزا به تناسب) برای مقایسه میانگینها و نمودار جعبه باکس پلات (Boxplot) استفاده شد که این تحلیلها با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخۀ 24) صورت گرفت. یافته ها: یافتههای این پژوهش نشان داد میان انگیزش پیشرفت و اضطراب امتحان دانشآموزان با توجه به شرکت آنان در آزمونهای آموزشگاههای خصوصی تفاوت معناداری وجود دارد؛ اما میان خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان شرکتکننده و غیرشرکتکننده تفاوت معناداری وجود ندارد. بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافتههای این پژوهش، آزمونهای آموزشگاههای خصوصی بر انگیزش پیشرفت و اضطراب امتحان دانشآموزان تأثیرگذار هستند و بر خودکارآمدی تحصیلی آنها تأثیری ندارند.