تحلیل دیدگاه جوامع روستایی دربارۀ میزان تأثیرپذیری کیفیت زندگی از گردشگری؛ موردمطالعه: استان کرمانشاه
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/jtd.2020.225353.2013چکیده
گردشگری روستایی نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی دارد و مورد تأکید محققان است و بهمنزلۀ رویکرد اقتصادی پویا ویژگیهای منحصربهفرد و بارزی دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیرات گردشگری در کیفیت زندگی جامعۀ میزبان انجام شده است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، رویکرد حاکم بر آن کمّی، و بر اساس ماهیت توصیفی ـ تحلیلی است. جامعۀ آماری شامل روستاهای هدف گردشگری استان کرمانشاه است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 380 نفر برآورد شده است که متناسب با تعداد جمعیت روستاها بین آنها توزیع شده است. دادههای لازم به دو شیوۀ کتابخانهای و میدانی گردآوری شده است. بهمنظور تحلیل موضوع، چارچوبی از شاخصهای کیفیت زندگی (اوقات فراغت، رفاه، زیرساخت و دسترسی، اشتغال و درآمد، بهداشت و محیط، ایمنی و امنیت، مسکن و آموزش) در قالب 45 گویه استفاده شده است. نتایج تجزیه و تحلیل یافتهها بیانگر این موضوع است که بین گردشگری و کیفیت زندگی رابطهای مثبت و معنیدار وجود دارد و 677/0 از تغییرات کیفیت زندگی از طریق گردشگری تبیین میشود. نتایج حاصل از تکنیک کوداس نیز نشان میدهد که از بین چهارده روستای هدف گردشگری، سه روستای شمشیر و حریر و حجیج بزرگ از لحاظ شاخصهای کیفیت در بالاترین سطح و سه روستای فش و سراب هرسم و نجوبران در پایینترین سطح قرار دارند.