تحلیل دیدگاه جوامع روستایی دربارۀ میزان تأثیرپذیری کیفیت زندگی از گردشگری؛ موردمطالعه: استان کرمانشاه

نویسندگان

1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه رازی، کرمانشاه

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‏ریزی روستایی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/jtd.2020.225353.2013
چکیده

گردشگری روستایی نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی دارد و مورد تأکید محققان است و به‏منزلۀ رویکرد اقتصادی پویا ویژگی‏های منحصربه‏فرد و بارزی دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیرات گردشگری در کیفیت زندگی جامعۀ میزبان انجام شده است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، رویکرد حاکم بر آن کمّی، و بر اساس ماهیت توصیفی ـ تحلیلی است. جامعۀ آماری شامل روستاهای هدف گردشگری استان کرمانشاه است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 380 نفر برآورد شده است که متناسب با تعداد جمعیت روستاها بین آن‏ها توزیع شده است. داده‏های لازم به دو شیوۀ کتابخانه‏ای و میدانی گردآوری شده است. به‏منظور تحلیل موضوع، چارچوبی از شاخص‏های کیفیت زندگی (اوقات فراغت، رفاه، زیرساخت و دسترسی، اشتغال و درآمد، بهداشت و محیط، ایمنی و امنیت، مسکن و آموزش) در قالب 45 گویه استفاده شده است. نتایج تجزیه و تحلیل یافته‏ها بیانگر این موضوع است که بین گردشگری و کیفیت زندگی رابطه‏ای مثبت و معنی‏دار وجود دارد و 677/0 از تغییرات کیفیت زندگی از طریق گردشگری تبیین می‏شود. نتایج حاصل از تکنیک کوداس نیز نشان می‏دهد که از بین چهارده روستای هدف گردشگری، سه روستای شمشیر و حریر و حجیج بزرگ از لحاظ شاخص‏های کیفیت در بالاترین سطح و سه روستای فش و سراب هرسم و نجوبران در پایین‏ترین سطح قرار دارند.