راهکارهای توسعۀ اکوتوریسم پایدار مبتنی بر قابلیتهای جوامع محلی منطقۀ گردشگری کهمان در شهرستان سلسله
نویسندگان
1 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دانشجوی دکتری توسعۀ کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
3 استادیار ترویج و آموزش کشاورزی، گروه اقتصاد و توسعه روستایی، دانشگاه لرستان، لرستان
doi
10.22034/jtd.2020.227007.2018چکیده
این تحقیق با هدف ارائۀ راهکارهای توسعۀ اکوتوریسم پایدار مبتنی بر قابلیتهای جوامع محلی منطقۀ گردشگری کهمان در شهرستان سلسله و در سال 1399 صورت گرفته است. ماهیت تحقیق اکتشافی و از لحاظ هدف کاربردی است که در سهگام انجام شده است. در گام اول و بخش کمّی تحقیق، 241 نفر از مردم روستایی منطقۀ گردشگری کهمان از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و منافع حاصل از صنعت اکوتوریسم در جوامع محلی مورد ارزیابی قرار گرفت. در گام دوم، با مطالعات کتابخانهای، بررسی اسناد و مدارک موجود در سازمانهای مرتبط و نیز مصاحبه با برخی افراد کلیدی و آشنا به منطقه، قابلیتهای بالفعل و بالقوه در منطقۀ گردشگری کهمان شناسایی شد. در گام آخر، راهکارهای توسعۀ اکوتوریسم پایدار بر پایۀ قابلیت منطقه شناسایی و تحلیل شد که در این قسمت از روش دلفی فازی بهره برده شده است. در این گام، حجم نمونه شامل 21 نفر از کارشناسان مرتبط بود که بهروش هدفمند گلولهبرفی انتخاب شدند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که ساکنان روستاهای مذکور عمدتاً (4/89 درصد) منافع اقتصادی را منافع غالب بر اثر توسعۀ اکوتوریسم در منطقۀ گردشگری کهمان میدانند. راهکارهای ارائهشده دربرگیرندۀ راهکارهای زیرساختی ـ فرهنگی با پنج راهکار فرعی، آموزشی ـ زیستمحیطی با شش راهکار فرعی و راهکارهای اقتصادی با نُه راهکار فرعی است. بر اساس نظر کارشناسان، راهکارهای زیرساختی در اولویت بالاتری از سایر راهکارها قرار دارد که دربرگیرندۀ راهکارهای فرعی همچون برقراری امنیت، تبلیغ گسترده و اطلاعرسانی از طرق گوناگون بهمنظور آشنایی با منطقه، توسعۀ تسهیلات بهداشتی در منطقه و تصویب قوانین و مقررات حمایتی از این صنعت است.