فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در اکثر پژوهش‌های موجود به منظور بررسی پیرشدگی بر عملکرد مخلوط آسفالتی از نتایج آزمایش‌های مکانیکی به منظور بررسی پتانسیل ترک خوردگی حرارتی یک مخلوط آسفالتی استفاده می‌شود و به خصوصیات پایه‌ای مصالح که در رخداد ترک‌خوردگی دماپایین مهم هستند، کمتر توجه می‏شود. بر این اساس، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر پیرشدگی بر ترک‏خوردگی دماپایین 12 ترکیب مختلف مخلوط آسفالتی از طریق روش‏های مکانیکی و انرژی آزاد سطحی، که بر پایه خصوصیات اصلی مواد است، پرداخته است. ارزیابی ترک‏خوردگی حرارتی مخلوط‏های آسفالتی از طریق انجام آزمایش مکانیکی خمش نیم دایره‏ای و آزمایش‏های ترمودینامیکی از طریق تعیین مولفه‌های انرژی آزاد سطحی قیر و سنگدانه انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان دادند که پارامترهای انرژی شکست و چقرمگی شکست که به عنوان شاخص تعیین حساسیت مخلوط آسفالتی در برابر ترک‌خوردگی دمایی شناخته می‌شوند، برای مخلوط‏های آسفالتی پیرشده به ترتیب بین 3/6 تا 7/13 درصد و بین 5/6 تا 7/10 درصد کمتر از مخلوط‏های کنترل می‏باشد. نتایج آزمایش‌های انرژی آزاد سطحی نشان می‌دهد پیرشدگی باعث افزایش در مولفه غیرقطبی بین 1/3-1/5 درصد و کاهش در مولفه‌های اسیدی و بازی انرژی آزاد سطحی قیر به ترتیب بین 2/41-4/53 درصد و بین 2/334-6/349 درصد می‌شود. این نتایج باعث شده است تا مقدار انرژی آزاد پیوستگی از 63/0 تا 03/1 (ergs/cm2) افزایش یابد. همچنین، پیرشدگی باعث کاهش در انرژی آزاد چسبندگی قیر-سنگدانه می‌شود که مقدار حداکثر کاهش 61/2 (ergs/cm2) بوده است. این بدان معناست که پیرشدگی باعث کاهش پوشش‌پذیری قیر بر روی سطح سنگدانه و مقاومت در برابر گسیختگی در سطح تماس قیر-سنگدانه می‏شود.