بازشناسی مفهوم نوآوری و ویژگیهای دانشگاه نوآور در تمایز با دانشگاه کارآفرین مبتنی بر روش فراترکیب
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران
2 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایران
doi
10.61838/irphe.29.3.3چکیده
در پژوهش حاضر محقق با انتخاب صفت نوآوری برای دانشگاه و همچنین وارد کردن این کلید واژه در بررسی سیستماتیک ادبیات موجود(2020-1970)، قصد دارد علاوه بر ارائهی الگوی مفهومی دانشگاه نوآور با رویکردی سیستمی، برای نخستین بار بر تفاوت میان دانشگاه نوآور و دانشگاه کارآفرین تاکید کند. در همین راستا، پژوهش به روش کیفی و با رویکرد فراترکیب( مبتنی بر مراحل هفتگانهی سندِلوسکی و بارو) انجام شده است. یافتههای پژوهش در قالب پاسخگویی به سوالات تحقیق و مدل برآمده از تحقیق با 4 مقولهی خوشهای، 12 مقولهی اصلی و25 مولفه حاکی از آن است که دانشگاه نوآور بیشتر تداعی کنندهی مفهوم "دانشگاه سازگارشونده" با تاکید بر تطابق با نیازهای اجتماعی محیط متغیر و نه صرفاً کسب سود و درآمد میباشد.