ارتباط بین دوام بتنغلتکی و پارامترهای فضای خالی به کمک توموگرافی رایانهای با اشعه ایکس
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
2 راه و ترابری، عمران، صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
3 دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
doi
10.22060/ceej.2020.18684.6926چکیده
هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین پارامترهای دوام بتنغلتکی در شرایط ذوب و انجماد و خصوصیات فضایخالی به دستآمده از روش توموگرافی رایانهای با اشعهایکس میباشد. برای این منظور، هشت طرح نمونه با چهار نسبت آب به سیمان 0/35، 0/4 ، 0/45 و 0/5 و روشهای تراکمی میزلرزنده و چکشلرزنده ساخته شد. خصوصیاتی مانند درصد فضایخالی، تغییراتجرم، سرعت پالس التراسونیک و مدول الاستیستهی دینامیکی نسبی بررسی شد. علاوه بر این از روش سیتیاسکن و پردازش تصویر به منظور پیشبینی مقدار فضایخالی و مقایسه با روش آزمایشگاهی استفاده گردید. برای تشخیص فضایخالی از روش الگوریتم حدآستانهی کلی مبتنی برحجم بهرهگیری شد. همچنین از نتایج سیتی-اسکن به بررسی تعداد و اندازهی فضایخالی و تاثیر این پارامترها بر دوام نمونهها پرداخته شد. نتایج نشان دادند که با افزایش نسبت آب به سیمان درصد فضایخالی تا رسیدن به مقدار بهینه افزایش و بعد از آن کاهش مییابد. در تمامی نتایج در روش تراکمی چکشلرزنده مقاومت یخبندان - ذوب به مراتب بالاتر از میزلرزنده بود. به طوریکه با کاهش نسبت آب به سیمان تفاوت بین نتایج شاخصهای دوام در دو روش تراکمی بیشتر شد. نمونههای ساختهشده با نسبت آب به سیمان 0/35 در روش چکشلرزنده و نسبتهای آب به سیمان0/35 و 0/4 در روش میزلرزنده بیشترین آسیب را متحمل شدند. زیادبودن حفرات موئینه در ساختار بتنغلتکی تاثیر منفی و وجود حفرات ریز تاثیر مثبت روی دوام یخبندان - ذوب دارد. در هر دو روش تراکمی مقدار آب به سیمان بهینه برابر با 0/45 بود. در این مقدار شاخصهای دوام مناسبترین مقدار را داشتند.