مربیگری خیرخواهانه و تقویت سرمایه انسانی: تحلیل نقش میانجی سرمایه انگیزشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، لرستان.
2 استاد گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، لرستان.
3 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی- منابع انسانی، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، لرستان.
doi
10.30495/jedu.2022.25139.5001چکیده
مقدمه و هدف: هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر مربیگری خیرخواهانه بر تقویت سرمایه انسانی با نقش میانجی سرمایه انگیزشی میباشد.روش شناسی پژوهش: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی – همبستگی میباشد. جامعه آماری تحقیق کارکنان معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفهای وزارت ورزش و جوانان بوده که به علت برخورد نزدیک با عملکرد ورزشکاران در سطح حرفهای و قهرمانی برای پاسخگویی به پرسشنامه تحقیق انتخاب شدند. تعداد این کارکنان 68 نفر گزارش شد که براساس جدول مورگان 58 نفر به عنوان نمونه تحقیق در نظر گرفته شد که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بوده که پایایی آن با آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون نرمالبودن دادهها، آزمون همبستگی و مدل معادلات ساختاری در قالب نرمافزارهای SPSS و smart PLS استفاده شد.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مربیگری خیرخواهانه بر دو متغیر سرمایه انگیزشی و تقویت سرمایه انسانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. سرمایه انگیزشی دارای تأثیر مثبتی بر تقویت سرمایه انسانی بود و همچنین این متغیر در تأثیر مربیگری خیرخواهانه بر سرمایه انسانی دارای نقش میانجی بود.بحث و نتیجه گیری: آموزش یکی از روشهای مؤثر در تقویت سرمایه انسانی است و در این میان مربیگری خیرخواهانه به عنوان یکی از روشهای آموزشی میتواند از طریق افزایش سرمایه انگیزشی به تقویت سرمایه انسانی در سازمانها کمک نماید.