مدل آزمایشگاهی زهکشی جریان در شرایط تغذیه سطحی در خاک ماسهای
نویسندگان
1 استادیار، دکتری ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 استادیار، دکتری ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 کارشناس ارشد ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 دانشیار، دکتری سازههای هیدرولیکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.18247.6808چکیده
در مطالعه حاضر با استفاده از روش آزمایشگاهی به بررسی شرایط زهکشی جریان ماندگار در حالت تغذیه سطحی پرداخته شد. از دو نمونه خاک ماسه ریز و درشت رودخانهای برای مطالعهی نحوه تغییرات در تراز آب زیرزمینی استفاده شد. نمونه در یک فلوم بزرگ به طول5/4 متر ساخته شد که تحت بارش یکنواخت سطحی قرار داشت و از طرفین به زهکشهای قائم منتهی میگردید. پارامترهای نرخ بارش، دانهبندی مصالح و تراز آب درون زهکشها به عنوان متغیر در این مطالعه بررسی شد. نتایج نشان داد که با افزایش ارتفاع آب درون زهکشها تراز آب در درون نمونه ماسهای ریز و درشت افزایش یافت ولی تاثیر این تغییرات بر روی ارتفاع آب در دو نوع ماسه متفاوت بود. بازه تغییرات حداکثر ارتفاع آب در ماسه درشت با افزایش ارتفاع آب درون زهکشها از 0 به 40 سانتیمتر به ترتیب برابر با 56/9 سانتیمتر و 72/5 سانتیمتر است که افزایش 15/6 سانتیمتری را موجب شده است. این در حالی است که در ماسه ریز این تغییرات بسیار ناچیز است و برابر با87/2 سانتیمتر در شرایط زهکش آزاد و برابر با89/2 در شرایط ارتفاع آب 40 سانتیمتری درون زهکشها است. نتایج آزمایشگاهی به دست آمده با رابطه تحلیلی دوپویی-فرشهایمر مقایسه گردید که بر اساس آن، این رابطه در خاک ماسه ریز قادر به پیشبینی دقیق تراز آب درون خاک است، اما در ماسه درشت این رابطه قادر به پیشبینی دقیق تراز آب درون خاک نمیباشد و ارتفاع آب در این خاک را نسبت به مقادیر آزمایشگاهی کمتر برآورد میکند.