فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، تأثیر تخلخل ناشی از کف روی پارامتر‌های نفوذ بتن‌های کفی شامل جذب آب و نفوذ یون کلرید، بررسی شده است. پارامتر‌های نفوذ مخلوط‌های بتن کفی با نسبت آب به سیمان 0/5 و میزان کف 20، 35 و 50 درصد، تعیین و با مخلوط پایه فاقد کف در نسبت آب به سیمان برابر مقایسه شده است. همچنین پارامتر‌های نفوذ بتن کفی سازه‌ای با نسبت آب به سیمان 0/4 و حجم کف 20 درصد تعیین و با بتن معمولی با مقاومت برابر مقایسه شده ‌است. نتایج، بیانگر آن است که با افزایش تخلخل کفی، جذب آب و ضریب جذب موئینه کاهش یافته ولیکن ضریب انتشار یون کلرید افزایش می‌یابد. تناقض مشاهده شده، ناشی از نحوه محاسبه نتایج در آزمایش‌های جذب است که به‌ صورت حجم آب جذب ‌شده به‌ ازای حجم کل بتن می‌باشد. با محاسبه حجم آب به ‌ازای حجم خمیر سیمان که فاز نفوذ‌پذیر است، مشخص گردید که مقدار جذب آب با ادغام کف افزایش می‌یابد که مشابه با روند نتایج نفوذ یون کلرید است. افزودن 20، 35 و 50 درصد حجم کف به مخلوط پایه، باعث افزایش جذب آب فاز خمیر سیمان به ‌ترتیب برابر 12، 27 و 50 درصد و افزایش ضریب انتشار یون کلرید به‌ ترتیب برابر 18، 55 و 155 درصد گردید. بررسی ساختار منافذ کفی نشان داد که با افزایش حجم کف، قطر منافذ افزایش و بخشی از آن‌ها با هم ادغام می‌شوند. در عین‌ حال، بتن کفی سازه‌ای، عملکردی مشابه مخلوط پایه داشت و همچنین نسبت به بتن معمولی با مقاومت برابر، نفوذپذیری کمتری از خود نشان ‌داد.