بررسی آزمایشگاهی و تحلیل آماری مقاومتهای طراحی سازهای و ضربهای ملات های ژئوپلیمری الیافی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استاد یار گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه لرستان
3 دانشگاه سمنان
doi
10.22060/ceej.2020.18317.6831چکیده
با توجه به میزان مصرف بالای ملات و بتن به ویژه در سازهها و نیاز روز افزون به تولید سیمان، توجه به اثرات مخرب زیست محیطی این ماده ضروری به نظر میرسد. یکی از راه کارها، تولید مصالح سازگار با محیط زیست و با کاهش اثرات مخرب مرتبط با تولید سیمان پرتلند، همچون ملات و بتنهای ژئوپلیمری سربارهای میباشد. هدف این مقاله بررسی آزمایشگاهی با رویکرد آماری خصوصیات مکانیکی و مقاومتی ملاتهای سیمانی و ژئوپلیمری الیافی است چهار طرح اختلاط شامل سه طرح اختلاط ژئوپلیمری به ترتیب با 0، 5/0 و 1 درصد میکروالیاف فولادی و یک طرح اختلاط ملات معمولی به منظور مقایسه با ملات ژئوپلیمری در نظر گرفته شد. مجموعا 320 نمونه ساخته شد که از هر طرح اختلاط 20 نمونه مکعبی ، 20 نمونه استوانهای، 20 نمونه تیر کوچک، 20 نمونه دیسک کوچک ساخته شد. نتایج آزمایشها نشان داد با افزایش درصد میکروالیاف فولادی تا 1 درصد در نمونههای ژئوپلیمری، مقاومت فشاری، کششی و مدول گسیختگی ترتیب تا 6/39، 60/86 و 63/40 % افزایش یافت همچنین تعداد ضربات مقاومت انهدام حدود 25 برابر بیشتر شد. در تمامی آزمایشهای مقاومت فشاری، کششی، خمشی و ضربه ای نمونههای ژئوپلیمری بدون الیاف، مقاومت بهتری نسبت به نمونههای ملات معمولی سیمانی داشتند. در تمامی نمونههای ژئوپلیمری با افزایش درصد الیاف، انحراف از معیار و ضریب تغییرات و در نتیجه پراکندگی دادهها افزایش یافت.