ارزیابی تأثیر آمادگی الکترونیکی در گردشگری الکترونیکی؛ نمونة موردی: ادارة کل میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 دانشیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS دانشگاه تبریز، ایران؛
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی گردشگری دانشگاه تبریز، ایران؛
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه تبریز، ایران؛
doi
10.22034/jtd.2019.133158.1421چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی آمادگی الکترونیکی ادارهی کل میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی استان آذربایجان شرقی در جهت توسعهی گردشگری الکترونیک در استان میباشد. پس از مطالعهی ادبیات داخلی و خارجی به منظور جمعآوری دادههای موردنیاز پرسشنامهی سنجش آمادگی الکترونیکی با 20 سؤال به تعداد 60 نفر توزیع شد که از آن تعداد 50 عدد بازگشت داده شد. در پژوهش حاضر برای آزمون فرضیات و مدل مفهومی پژوهش از روش حداقل مربعات جزئی یا مدل معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس (PLS) استفاده شد و با استفاده از دو نرمافزار SPSS 23 و SmartPLS 3 اثر متغیرهای استخراج شده بر یکدیگر مورد مطالعه قرار گرفت. هر چند نتایج نشان دهندهی آمادگی الکترونیکی پایین اداره کل میراث فرهنگی استان بود در عین حال ارتباط مثبت هر سه شاخص آمادگی زیرساختی با ضریب 245/0، آمادگی سازمانی با ضریب 377/0 و آمادگی خدماتی و سیستمی با ضریب 257/0 با توسعهی گردشگری الکترونیکی در استان آذربایجانشرقی تائید گردید.