رفتار برش منگنه‌ای دال تخت مرکب از بتن‌های معمولی و مواد مرکب سیمانی مهندسی تحت لنگر نامتعادل

نویسندگان

1 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی، گروه عمران، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

doi
10.22060/ceej.2020.18378.6865
چکیده

ظرفیت باربری و شکل‌پذیری دو خصوصیت مهم اتصال دال تخت - ستون در مناطق لرزه‌خیز است. برای تقویت اتصال در برابر برش منگنه‌ای راهکارهای مختلفی شامل استفاده از سرستون، پهنه، بتن با مقاومت بالا و میلگردگذاری‌های برشی مورد استفاده قرار گرفته است. در این پژوهش آزمایشگاهی اثر استفاده از مواد مرکب سیمانی مهندسی (ECC) با خصوصیاتی نظیر توانایی گسترش انبوه ترک‌ها در اثر بارگذاری، سخت ‌شوندگی کرنشی، مقاومت در برابر نیروی برشی، مقاومت در برابر لایه‌ لایه شدن، قابلیت تغییر شکل زیاد، برای بهبود رفتار مقاومت برشی منگنه‌ای دال‌های تخت تحت لنگر نامتعادل بررسی شد. 7 نمونه آزمایشگاهی دال تخت بتن مسلح با ابعاد 100×1000×1000 میلی‌مترمکعب تحت بار با خروج از مرکزیت 150 میلی‌متر مورد بررسی قرار گرفت. دال‌ها از دو لایه بتن معمولی و ECC در ضخامت آن‌ها ساخته شدند. پارامترهای متغییر شامل اثر لنگر نامتعادل، بهبود سطح تماس دو ماده و ضخامت ECC بودند. مشاهده شد که بهبود سطح تماس بتن معمولی و ECC سبب افزایش ظرفیت برشی می‌شود. همچنین جایگزینی بتن دال با ECC سبب افزایش ظرفیت برش منگنه‌ای و بهبود رفتار پس پانچینگ دال بدون افت زیاد و ناگهانی در بار می‌گردد. تغییر مکانیزم شکست از یک شکست ترد و ناگهانی به سمت شکست شکل‌پذیر با جذب انرژی بالا در هنگام استفاده از ضخامت‌های بیشتر لایه ECC مشاهده شد.