تأثیر درگیری ذهنی با برند مقصد و شخصیت برند مقصد بر خودتجانسی گردشگران و تعلق به برند مقصد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران؛
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
3 استادیار دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران؛
doi
10.22034/jtd.2019.163518.1597چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر درگیری ذهنی با برند مقصد و شخصیت برند مقصد بر خودتجانسی گردشگران و تعلق به برند مقصد در شهر اصفهان صورت گرفته است. این پژوهش کاربردی، توصیفی و از نوع پیمایشی است. برای جمعآوری اطلاعات از روش میدانی با ابزار پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه گردشگران ایرانی هستند که شهر اصفهان را به عنوان مقصد گردشگری در تابستان سال 1397 انتخاب کرده بودند. روش نمونهگیری در این پژوهش نمونهگیری در دسترس بوده است. حجم نمونه با فرمول نمونهگیری مدلسازی معادلات ساختاری (5q≤n≤15q) تعیین شد، که در نهایت تعداد 384 پرسشنامه جمعآوری گردید. برای تحلیل دادهها و آزمون فرضیههای پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری با نرم افزارSmart PLS 2.0 استفاده شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که درگیری ذهنی با برند مقصد بر شخصیت برند مقصد تأثیر دارد. شخصیت برند مقصد بر تجانس با خود واقعی و تجانس با خود ایدهآل تأثیر دارد. همچنین، شخصیت برند مقصد بر تعلق به برند مقصد تأثیر دارد. در نهایت، تجانس با خود واقعی و تجانس با خود ایدهآل بر تعلق به برند مقصد تأثیر دارند. پیشنهاد میشود که یافتههای این پژوهش را میتوان در راستای برندسازی شهر اصفهان و برای ایجاد ذهنیتی مشترک در گردشگران با توجه به جاذبههای گردشگری این شهر به کار گرفت.