فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، اثرات استریوالکترونی و میزان واکنش پذیری داروی نالیدیکسیک اسید در نانولوله بورنیتریدی خالص و نانولوله بورنیتریدی دوپ شده با اتم آلومینیوم، با استفاده از نظریه تابعی چگالی (DFT) در سطح نظری B3lyp و سری پایه 6/31G* مورد بررسی قرار گرفت و محاسبات توسط نرم‌افزار گوسین 09 انجام شد. مقادیر انرژی آزاد گیبس داروی نالیدیکسیک اسید و نانولوله بورنیتریدی و نانولوله بورنیتریدی دوپ شده به ترتیب در فاز گازی برحسب هاتری به ترتیب، 3/799-،6/2404- و 1/2622- هارتری محاسبه شده است. مقادیر نشان می دهند که میزان پایداری مخلوط ها برای داروی کپسوله شده با نانولوله نتیرید بوری دوپ شده با نانولوله خالص بیشتر است. تحلیل NBO نشان می‌دهد که برای مخلوط داروی نالیدیکسیک اسید و نانولوله بورنیتریدی دوپ شده، بیشترین انرژی رزونانسی (پایداری) ناشی از عدم استقرار الکترونیLP(2)O85→LP*(1)Al1 معادل86/39 کیلوکالری بر مول است. مجموع انتقالات الکترونی بین دارو و نانولوله بورنیتریدی دوپ شده از داروی نالیدیکسیک اسید به نانولوله دوپ شده حدودا 13 برابر بیشتر از مجموع انتقالات نانولوله به دارو است. انرژی گپ دارو با زمانیکه بر روی نانولوله بورنیتریدی دوپ شده قرار می گیرد، به طور قابل توجهی رسانش آن افزایش می یابد. همچنین افزایش قابل ملاحظه ای در ممان دوقطبی در مخلوط دارو با نانولوله بورنیتریدی دوپ‌شده نسبت به زمانی که نانولوله خالص داریم، مشاهده میشود که دلالت بر افزایش برهمکنش مابین داروی نالیدیکسیک اسید و نانولوله دوپ شده است. بنابراین داپینگ نانولوله های بورنیتریدی می توانند راهکار مناسبی در دارورسانی برای انتقال دارو در سیستم بیولوژیکی باشد.