کلوئید غیر سمی پلیکاپرولاکتون برای نانوکپسوله کردن جنیستین از طریق روش کوآسرواسیون و الکترواسپینینگ در داربست آبدوست
نویسندگان
1 دانشیار، دکترای شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانشجو دکترای شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه آزاد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دکترای مهندسی بافت، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ایران.
doi
چکیده
در این تحقیق، بستر زیستسازگار حاوی ماده موثره گیاهی به منظور بهبود تکثیر و رفتار سلولی در شرایط آزمایشگاهی برای کاربردهای مهندسی بافت در پزشکی طراحی شدهاند. در این راستا، جنیستین از کنجاله سویا استخراج و با استفاده از پلی کاپرولاکتون (PCL) از طریق روش کوآسرواسیون (coacervation) نانوکپسوله شد. در نهایت، نانوالیافی زیستسازگار ژلاتین (GE) و پلی وینیل الکل (PVA) با ترکیب نانوکپسولهای جنیستین از طریق روش الکتروریسی سنتز گردیدند. آزمایشات با استفاده از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)، طیفسنج مرئی فرابنفش (UV-Vis)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، طیفسنج مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) و آزمون مکانیکی انجام شد. تأثیرات بیولوژیکی و زندهمانی سلول بر روی داربست جنیستین محصور شده با روش MTT بررسی شد. عدم سمیت نمونه سنتز شده با تکثیر و چسبندگی قابل توجه روی رده سلولی L929 به دست آمد. نتیجهگیری نشان داد که سیستم زیستسازگار توصیف شده میتواند به عنوان یک ابزار هوشمند رهاسازی دارو در شرایط آزمایشگاهی برای مهندسی بافت مورد استفاده قرار گیرد.
