تصفیهخانههای فاضلاب مسیری برای ورود میکروپلاستیکها به محیط زیست: بررسی لجن و پساب تصفیهخانه فاضلاب ساری
نویسندگان
1 گروه آلودگی محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه فناوری های محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22060/ceej.2020.18097.6766چکیده
مشکلات ناشی از حضور گسترده میکروپلاستیکها در محیط زیست و منابع انتشار آنها توجه بسیاری از پژوهشگران را جلب کرده است. در این میان، تصفیهخانههای فاضلاب شهری به عنوان یکی از منابع انتشار آنها شناخته شدهاند. در این پژوهش میکروپلاستیکها در لجن و پساب خروجی تصفیهخانه فاضلاب شهر ساری، به عنوان یکی از منابع انتشار میکروپلاستیکها به رودخانه تجن و دریای خزر و زمینهای کشاورزی بررسی شد. نمونهبرداری از لجن و پساب خروجی در سه تکرار در اردیبهشت و خرداد 1397 انجام شد. نمونههای پساب از الکهای استیل 500، 300 و 37 میکرومتر گذرانده و سپس مواد آلی موجود در آنها و نمونههای لجن با پراکسید هیدروژن هضم و میکروپلاستیکها بهروش جداسازی مبتنی بر چگالی با نمک سدیم یدید استخراج و توسط استریومیکروسکوپ و طیفسنج میکرورامان بررسی شدند. میانگین تعداد میکروپلاستیکها بر مترمکعب پساب 423/4 به دست آمد که بیش از 77% آنها فیبر و اندازه 300-37 میکرومتر فراوانترین طول بود. همچنین 128/8 میکروپلاستیک بر گرم وزن خشک لجن یافت شد که نوع غالب آنها فیبر با فراوانی 87/5% بود. بررسی ساختار میکروپلاستیکها نشان داد که نوع غالب برای فیبرها پلی استر (پساب 40% و لجن 59%) و برای ذرات پلیاتیلن (پساب 73% و لجن 68%) بود که بیشتر ناشی از فاضلاب شست و شوی منسوجات و میکروبیدهای مورد استفاده در محصولات آرایشی و بهداشتی میباشند. بدین ترتیب با توجه به میزان میکروپلاستیکهای موجود در پساب و لجن، انجام پژوهشهای بیشتر بر روی میزان میکروپلاستیکهای رهاسازی شده توسط تصفیهخانههای فاضلاب و سایر منابع احتمالی انتشار و سهم آنها در آلودگی میکروپلاستیکی در منابع آب و خاک ضروری میباشد.